عنوان
تشخيص ميزان آشنايي افراد به موسيقي با پردازش سيگنال هاي مغزي
نويسنده اصلي
الميرا موسوي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
چكيده
شواهدي وجود دارد كه نشان مي¬دهد، افراد متخصص در موسيقي به دليل آموزش¬هاي موسيقايي و تمرين¬هاي متوالي، داراي مشخصه¬هاي مغزي كاركردي و ساختاري هستند كه ممكن است در ساير افراد يافت نشود. مغز انسان به دليل داشتن خاصيت پلاستيسيته، به طور پويا مي¬تواند خود را با تغييرات محيط وفق دهد، مطالعات متعدد نشان داده¬اند كه كورتكس قشري در موسيقي¬دان¬ها در اثر چندين سال آموزش موسيقي، دچار تغيير مي¬شود.
در اين پژوهش، با بررسي سيگنال¬هاي ثبت شده¬¬ از مغز افراد موسيقيدان در پاسخ به محرك موسيقايي، به دنبال بررسي اثراتي خواهيم بود كه آموزش دراز مدت موسيقي بر نحوه¬ي عملكرد مغزي اين افراد در پردازش موسيقي داشته است. فرضيه اين است كه موسيقيدانان به دليل آموزش¬هاي دراز مدت در موسيقي، نسبت به سايرين، ويژگي¬هاي جهان كوچك بهينه¬ در شبكه¬ي مغزي خود داشته باشند. به منظور دستيابي به هدف تحقيق، سيگنال¬هاي مغزي افرادي كه تحت آموزش¬هاي بلند مدت موسيقي بوده¬اند با سيگنال¬هاي مغزي ساير افراد مقايسه مي¬شود. ثبت سيگنال به شيوه¬ي الكتروانسفالوگرافي انجام مي¬گيرد. سپس با استفاده از تئوري گراف، شبكه¬هاي كاركردي مغز را كه در باندهاي فركانسي مجزا و همچنين توابع مود ذاتي استخراج شده از روش EMD به دست آورده¬ايم، مورد بررسي قرار داده و به مقايسه¬ي ويژگي¬هاي اين شبكه¬ها در افراد موسيقيدان و ساير افراد خواهيم پرداخت.
نتايج به دست آمده، همزماني بيشتر، ضريب خوشه بندي بزرگ¬تر و طول مسير مشخصه¬ي¬كمتر كه ويژگي¬هاي بهينه¬ در اتصالات شبكه¬ها محسوب مي¬شوند را در افراد موسيقيدان نسبت به ساير افراد نشان مي¬دهد.
واژههاي كليدي: الكتروانسفالگرافي، موسيقي، نظريه¬ي گراف، شبكه¬هاي كاركردي مغز، همزماني
شماره ركورد
189442
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
بيوالكتريك
استاد راهنما
دكترحميد بهنام