عنوان
بررسي آزمايشگاهي تأثير سيستم پشت بند تزريقي بر پايداري خاكريزها
نويسنده اصلي
حسين كلانتر نيستانكي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
چكيده
خاكريزها بهعنوان جزئي از پروژه¬هاي راه و راهآهن با محدوديت¬هاي ازنظر پايداري در برابر زلزله، باربري و حجم عمليات خاكي مواجه هستند كه اين محدوديت¬ها در خطوط ريلي نمود بيشتري دارد. درواقع خاكريزها يكي از گلوگاه¬هاي بحث افزايش بارمحوري و سرعت عبوري در خطوط ريلي به شمار مي¬آيند. در ميان روشهاي مختلف پايدارسازي خاكريزها، روشهايي كه بدون قطع ترافيك امكان پايدارسازي را فراهم ميسازند، از جذابيت بيشتري برخوردارند. يكي از اين روش¬ها استفاده از سيستم پشت¬بند يا مهار پشتبهپشت ميباشد. در پاياننامه حاضر به بررسي آزمايشگاهي تأثير سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي بر پايداري خاكريزها پرداختهشده است. به همين منظور سه خاكريز 10 متري با مقياس 1 به 20 با شيب كناره 1 به 1 در مقياس آزمايشگاهي ساختهشده و تحت بارگذاري گسترده يكنواخت تاج قرارگرفته است. خاكريز اول بدون سيستم مهاري در نظر گرفته شد و خاكريزهاي دوم و سوم به ترتيب با سيستم مهار پشتبهپشت و سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي ساخته و بارگذاري شد و نتايج بار- تغيير مكان آنها با يكديگر مقايسه گرديده است. بهمنظور ساخت خاكريز با سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي يك مجموعه تست اوليه تزريق براي دستيابي به الگوي مناسب تزريق در مدل آزمايشگاهي انجام شد. پس از دستيابي به اين الگو خاكريز با سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي ساخته شد. پس از انجام تزريق با تخريب خاكريز نحوه تزريق موردبررسي قرار گرفت و پس از حصول اطمينان از اجراي مناسب سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي مجدداً خاكريز ساخته شد و تحت بارگذاري قرار گرفت. مقايسه اين نتايج نشان ميدهد كه در خاكريز با سيستم مهار پشتبهپشت نسبت به خاكريز بدون سيستم مهاري، بارگسيختگي 57 درصد و ميزان نشست خاكريز در لحظه گسيختگي 17 درصد افزايش يافته است. و در خاكريز با سيستم مهار پشتبهپشت تزريقي نسبت به حالت بدون تزريق بار گسيختگي خاكريز 23 درصد افزايش، و نشست تاج در لحظه گسيختگي 45 درصد كاهش يافته است.
واژههاي كليدي: خاكريز – سيستم مهار پشتبهپشت – تزريق – مدل آزمايشگاهي
شماره ركورد
189409
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
خاك و پي
استاد راهنما
دكتر محسن صابر ماهاني - دكتر مرتضي اسماعيلي