ارايه روش نوين حل مساله زمانبندي پروژه با محدوديت منابع از طريق مدل سازي عامل محور

دكتري

چكيده همواره در مديريت پروژه زمانبندي صحيح از اهميت ويژه اي برخوردار است زيرا باعث جلوگيري از اتلاف منابع و تحميل هزينه هاي ناشي از تاخير به پروژه ها مي شود . يكي از مواردي كه در زمان بندي بسيار مهم بوده و تاثير زيادي در كاهش يا افزايش زمان يك پروژه دارد مبحث محدوديت منابع است . در حوزه برنامه ريزي و زمان بندي پروژه اين مساله با عنوان زمانبندي پروژه با محدوديت منابع شناخته مي شود. با بررسي تحقيقات انجام شده در اين حوزه مشخص گرديد تمركز محققين بيشتر معطوف به ارايه روشهايي براي بهبود روشهاي حل اين مساله است و كمتر به عواملي چون تاثيرات محيطي ، تعداد منابع در دسترس و كيفيت آنها توجه شده است . در واقع در مدلهاي ارايه شده در اين زمينه ابتدا مدت فعاليت ها و تركيب گروه هاي كاري و منابع مورد نياز فعاليت مشخص شده و بر اساس اين تخمين مساله زمان بندي با محدوديت منابع حل مي شود. اما در واقعيت مدت يك فعاليت تا حد زيادي تحت تاثير شرايط واقعي در زمان آغاز آن مي باشد و از طرفي محدوديت در تامين منابع در بسياري از موارد مدير پروژه را مجبور به ايجاد تغييراتي در گروه هاي كاري و منابع مي كند. هدف اصلي اين تحقيق ارايه يك مدل جديد شامل زمانبندي با محدوديت منابع بر پايه مدل سازي عامل بنيان است ، تا با معادل سازي منابع و فعاليت ها با عاملها ضمن لحاظ شدن محدوديت هاي مربوط به تقدم و تاخر فعاليتها و منابع موجود تاثير كيفيت و كميت منابع و پارامترهاي محيطي در تعيين مدت فعاليت و در نتيجه زمانبندي را مد نظر قرار دهد. براي ارزيابي توانايي هاي مدل يك مثال نمونه حل شده است . بر اساس نتايج بدست آمده و بررسي آنها مدل پيشنهادي توانسته در حل مساله انعطاف پذيري بالايي در ايجاد گروه هاي كاري ارايه دهد و علاوه بر لحاظ شدن تاثيرات شرايط محيطي در زمان انجام فعاليتها بر زمانبندي تاثير عوامل ديگري از قبيل انطباق پذيري تدريجي منابع با پروژه و بالا رفتن سطح عملكرد آنها را نيز در نظر بگيرد و از طرفي امكان ايجاد زمانبندي موردي بر اي هر منبع را به صورت دقيق و منحصر به فرد فراهم آورد. واژه‌ هاي كليدي: زمان بندي پروژه با محدوديت منابع، مدل سازي عامل محور، هوش مصنوعي ، الگوريتم ژنتيك

189401

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت ساخت

دكتر مصطفي خانزادي