بازبست خودكار تكفاز تطبيقي در خطوط انتقال در حضور جبران‌سازهاي سلفي و خازني

كارشناسي ارشد

چكيده آمار‌ها نشان داده‌اند كه 70 تا 90 درصد خطاهايي كه در خطوط هوايي رخ مي‌دهد‌، خطاهاي گذرا است و بيشتر آن‌ها از نوع تك‌فاز به زمين مي‌باشند. براي چنين خطاهايي امكان بازبست تك‌فاز موفقيت‌آميز در صورت بي‌برق كردن فاز خطا‌دار براي مدت زماني مناسب وجود دارد. در هنگام بازبست تك‌فاز خودكار خطوط انتقال مي‌توانند بيشتر از 50 درصد توان نامي خود را انتقال دهند بنابراين بازبست باعث بهبود قابليت اطمينان و پايداري گذراي سيستم مي‌شود. در اين گزارش ابتدا به بررسي مفهوم و تاريخچه‌ي بازبست خودكار تك‌فاز تطبيقي پرداخته مي‌شود. سپس نحوه مدل‌سازي سيستم قدرت مورد مطالعه بيان مي‌گردد. در ادامه روش مرجع اين پايان‌نامه ارائه، بررسي و تحليل مي‌گردد. نتايج اوليه پياده‌سازي روش مرجع موفقيت‌آميز نمي‌باشد و در ادامه براي دست‌يابي به نتايج صحيح تا حد ممكن تغييرات در روش مرجع اعمال شده است. با اين وجود نتايج صحيح كامل براي همه موارد مطالعاتي حاصل نشد. مشكلات روش مرجع شامل مناسب نبودن مقدار آستانه، نبود حاشيه مناسب جهت تعيين مقدار آستانه، متغير بودن فرضيات ثابت روش در شرايط سيستمي گوناگون، وابستگي نتايج به طول پنجره مشتق‌گيري، مناسب نبودن فركانس نمونه‌برداري و نبود منطق كلي براي هماهنگي بخش‌هاي مختلف الگوريتم، مي‌باشد. در ادامه دو الگوريتم براي تشخيص خاموشي قوس ثانويه‌ پيشنهاد شده است. روش اول براساس الگوي رفتار اندازه ولتاژ فاز خطادار اندازه‌گيري شده محلي مي‌باشد. در روش دوم الگوريتمي براساس مشتق اول اندازه ولتاژ فاز خطادار براي تعيين زمان خاموشي قوس ثانويه در خطاهاي گذرا ارائه شده است. اين روش‌ها به مقدار آستانه احتياجي ندارند و داراي عملكردي سريع مي‌باشند. الگوريتم‌هاي ارائه شده براي انواع پيكربندي خط انتقال شامل ترانسپوز شده و ترانسپوز نشده و سطوح مختلف جبرانسازي راكتيو موثر مي‌باشند. براي جلوگيري از عملكرد اشتباه الگوريتم مفهوم تاخير زماني شروع الگوريتم تعريف و به صورت تطبيقي محاسبه شده است. واژه‌هاي كليدي: بازبست خودكار تك‌فاز تطبيقي، خطوط انتقال، قوس ‌ثانويه، حفاظت سيستم قدرت، خطاهاي گذرا.

189291

دانشگاه علم و صنعت ايران

سيستم‌هاي قدرت

دكتر صادق جمالي