تحليل و بررسي روش خنك سازي مديا براي توربين گاز V94.2 در هفت اقليم آب و هوايي كشور ايران

كارشناسي ارشد

چكيده يكي از معايب اصلي توربين‌هاي گاز، كاهش توان و راندمان آن‌ها در اثر افزايش دماي هواي محيط مي‌باشد. يكي از مهم‌ترين راهكارهاي افزايش توان توربين‌هاي گاز، خنك نمودن هواي ورودي به كمپرسور مي‌باشد. در پايان‌نامه حاضر اهتمام بر آن شده است تا با التفات به عملكرد توام با بررسي فني و اقتصادي سامانه مديا در سيزده نيروگاه كشور كه در هفت اقليم آب ‌و‌ هوايي متفاوت، واقع شده‌اند نسبت به ارزيابي سيستم خنك كن مزبور اهتمام لازم معطوف شود. بدين منظور توربين گاز V94.2 جهت محاسبات و اعمال ارزيابي انتخاب گرديده است. در نخستين اقليم (كوهستاني موسوم به اقليم سرد و خشك) نيروگاه‌هاي اروميه و اردبيل، دومين اقليم (كوهپايه‌هاي غربي) نيروگاه‌هاي جهرم و كرمان، سومين اقليم (كرانه‌هاي خليج فارس) نيروگاه‌هاي گناوه و عسلويه، چهارمين اقليم (كرانه‌هاي درياي عمان) نيروگاه‌ چابهار، پنجمين اقليم (كرانه‌هاي درياي خزر) نيروگاه‌هاي پره‌سر و علي آباد كتول، ششمين اقليم (كوهپايه‌هاي شرقي) نيروگاه‌هاي پرند و زواره و هفتمين اقليم (مركزي موسوم به گرم و خشك) نيروگاه‌هاي يزد و چادرملو جهت بررسي فني و اقتصادي و همچنين ارزيابي روش خنك‌كنندگي مديا مورد نظر قرارگرفته‌اند. در ابتدا عملكرد سامانه خنك كن مورد نظر بر روي دو ساختار توربين گاز V94.2.3 وV94.2.5 و با استفاده از دو روش مختلف كاربرد ضرايب تصحيح و بكارگيري نرم‌افزار ترموفلو مورد محاسبه و ارزيابي قرار گرفت. آنچه از نتايج حاصله مستفاد گرديد، مبيّن آن است كه بيشترين درصد توان افزايش يافته مربوط به نيروگاه چادرملو با 59/14 درصد و كمترين آن نيروگاه اروميه با 71/4 درصد مي‌باشد. بهترين مدت زمان بازگشت سرمايه مربوط به نيروگاه‌ چادرملو با دو سال و هفت ماه و بدترين آن نيروگاه اروميه با سيزده سال و دو ماه مي‌باشد. كمترين هزينه سرمايه گذاري اوليه مربوط به نيروگاه چادرملو با 200655 تومان بر كيلو وات (45/51 دلار بر كيلو وات) و بيشترين آن نيروگاه چابهار با 745992 تومان بر كيلو وات (280/191 دلار بر كيلو وات) مي‌باشد. كمترين هزينه برق توليدي مربوط به نيروگاه چادرملو با 78 تومان بر كيلو وات ساعت (020/0 دلار بر كيلو وات ساعت) و بيشترين آن مربوط به نيروگاه اروميه با 398 تومان بر كيلو وات ساعت (102/0 دلار بر كيلو وات ساعت) مي‌باشد. كمترين مقدار آب تاميني مربوط به نيروگاه پره‌سر با 61/5 متر مكعب در ساعت و آن بيشترين آن مربوط به نيروگاه چادرملو با 81/21 متر مكعب در ساعت مي‌باشد. با توجه به ميزان بازدهي اسمي دو ساختار مطروحه توربين‌هاي گاز V94.2 كه در محدوده‌ي %4/32 تا %8/33 مي‌باشند، بيشترين مقدار افزايش راندمان حرارتي حاصله مربوط به نيروگاه چادرملو با %55/1 و كمترين مقدار در خصوص نيروگاه پره ‌سر با %54/0 افزايش راندمان محاسبه گرديده است. شايان ذكر است كه افزايش راندمان‌هاي حاصله در نيروگاه‌هاي چادرملو، يزد، زواره، كرمان، جهرم و پرند در يك محدوده‌ي %08/1 تا %55/1 قابل ملاحظه خواهد بود. در حالي‌ كه براي نيروگاه‌هاي گناوه، عسلويه، علي‌آباد كتول، پره‌سر و چابهار به دليل استقرار در يك اقليم مرطوب و نيروگاه‌هاي اروميه و اردبيل به دليل استقرار در اقليم سرد افزايش راندمان و توان قابل توجه نيست. واژه‌هاي كليدي: توربين گاز V94.2، نيروگاه، سرمايش هواي ورودي، مديا

189257

دانشگاه علم و صنعت ايران

تبديل انرژي

دكتر محمد اخلاقي