طراحي مجموعه مسكوني با رويكرد انعطاف پذيري براساس الگوهاي مسكن سنتي ايران در بافت قديم نايين

كارشناسي ارشد

در دهه هاي اخير كمبود مسكن و كيفيت نامطلوب آن، همواره به عنوان يكي از معضلات اجتماعي - اقتصادي در كشور ما مطرح بوده است. انعطاف پذيري با امكان ايجاد سازگاري و يا تغيير در كالبد فضا جهت استفاده هاي گوناگون از آن، يكي از اساس ي ترين مفاهيمي است كه به بهبود كيفي فضاي سكونت منجر مي گردد. علي رغم اين كه در معماري سنتي ايران انعطاف پذيري از مفاهيم كليدي و بنيادين در بين عناصر اجتماعي و فضايي شكل دهنده به ساختار معماري بوده، با اين وجود در همه دنيا به صو رت عام و در ايران به گونه اي خاص تر، از توجه به اصول تأمين كننده انعطاف پذيري در مسكن غفلت شده و توجه به طراحي مسكن انعطاف پذير فقط در حوزه مطالعات و پژوهش هاي دانشگاهي معماري باقي مانده است. در اين پژوهش با روش قوم نگاري به بررسي انعطاف پذيري در خانه هاي سنتي نايين پرداخته شده است كه نتايج آن الگوهايي براي به كارگيري در فرآيند طراحي است.همچنين با استفاده از نرم افزار نحو فضا به تحليل انعطاف پذيري در سايت و بلوك هاي طراحي پرداخته شده و در نهايت با آزمون و خطا طراحي مناسب برگزيده شده است تا اهداف مهم پژوهش كه همان دستيابي به انعطاف پذيري در فضاهاست،محقق گردد.

189251

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري پايدار

دكتر غلامحسين معماريان - دكتر مهدي خاكزند