مطالعه جداسازي سول ها به كمك داي الكتروفورسيس و مقايسه با ساير روش ها

كارشناسي ارشد

شناسايي، هدايت و جداسازي سلولها و ذرات بيولوژيكي اولين مرحله از درمان بيماري ها محسوب مي شوند. امروزه جداسازي ذرات به روشهاي مختلفي انجام مي شود كه روش داي الكتروفورسيس يكي از مهمترين اين روشها است. پديده داي الكتروفورسيس به دو دسته AC و DC تقسيم مي شود كه هر دو روش، از ميدان الكتريكي خارجي براي هدايت و جداسازي ذرات استفاده مي كنند. تمام ذرات توسط داي الكتروفورسيس قابل جداسازي مي باشند. اين در حاليست كه اغلب در اغلب روش هاي جداسازي مورد مقايسه مثل مگنتوفورسيس ذرات بيولوژيكي، بايد خواص متناسب با اين روش را داشته باشند. در اين مقاله، جداسازي ميكروذرات زيستي و شبه زيستي با داي الكتروفورسيس بررسي و با مگنتوفورسيس مقايسه مي شود. پارامتر هايي كه قصد بررسي آن را داريم شامل پارامترهاي هندسي و هيدروديناميكي است. همچنين از اين پارامتر ها براي مقايسه با روش مگنتو فورسيس نيز بهره ميگيريم نتايج نشان مي دهد كه در جداسازي ذرات براي تمام حالت ها با افزايش ولتاژ ميزان بازدهي ابتدا افزايش و سپس كاهش مي يابد. با افزايش سرعت جريان ورودي، براي ذراتي كه بيشتر تحت تاثير اندازه ذره جدا مي شوند ميزان ابتدا افزايش و سپس كم مي شود. اما براي ذراتي كه بيشتر به واسطه خواص الكتريكي از هم جدا مي شوند افزايش سرعت جريان سبب كاهش بازدهي خواهد شد. با مقايسه تغييرات پارامتر هاي اثرگذاري الكترودها و سرعت جريان در مگنتوفورسيس، شاهد روندي كاملا مشابه با داي الكتروفورسيس در تغييرات بازدهي جداسازي هستيم. اما در مگنتوفورسيس ميزان بازدهي جداسازي به نسبت داي الكتروفورسيس بسيار كمتر است

189235

دانشگاه علم و صنعت ايران

بيومكانيك

دكتر ساسان آسيايي، دكتر برهان بيگ زاده