ارزيابي ميزان پاسخگويي طراحي گزينه هاي پياده محور نمونه موردي؛ بافت مركزي شهر همدان

كارشناسي ارشد

چكيده امروزه در اثر ازدياد اتومبيل برخي مسيرهاي اصلي در بافت مركزي شهرها به فضاهايي فراموش شده¬ تبديل شده¬اند كه ضمن دارا بودن هويت و شناسه تاريخي، از توان بالقوه¬اي در جذب شهروندان و رونق بافت مركزي شهر برخوردارند. هدف اين پژوهش يافتن مدل و معيار¬هايي است كه براي انتخاب يك مسير از ميان چند مسير (در بافت مركزي شهر همدان) براي ايجاد پياده¬راه كاربرد دارند. در پژوهش حاضر، تحقيق از نوع كاربردي و به لحاظ شيوه تحليل داده¬ها، توصيفي و تحليلي است و استراتژي مورد استفاده در اين تحقيق، موردپژوهي مي¬باشد. در ابتدا با استفاده از روش مطالعه ميداني، كتابخانه¬اي و اسنادي به بررسي ادبيات موجود در اين زمينه و نيز تجارب ديگر كشورهاي جهان و ايران پرداخته شده. به اين ترتيب چارچوب نظري پژوهش شكل گرفته شد و از اين طريق پنج معيار دسترسي، امنيت و ايمني، جذابيت، راحتي و آسايش، خوانايي استخرج شد. سپس با استفاده از مطالعات اسناد فرادست محدوده مورد مطالعه به¬طور¬كلي معرفي گرديد. با توجه به هدف پژوهش حاضر، از روش¬هاي آماري T و از روش¬هاي تحليل واريانس يك طرفه براي دسته¬بندي و اولويت¬بندي متغيرها استفاده ¬شد. بايد گفت با توجه به ارزيابي¬هاي انجام شده مسير ذوالرياتسين، بيشترين امتياز براي پياده راه شدن را داراست. به اين ترتيب به مساله اصلي پژوهش پاسخ داده شده است. و در پايان از طريق فرآيند طراحي شهري اين مسير طراحي گرديد. كلمات و اصطلاحات كليدي: پياده¬راه، معيار انتخاب پياده¬راه، مراكز شهري، همدان

189222

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مهران علي الحسابي

طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزادفر