بررسي اثر ساختار نانولوله هاي كربني، بور نيتريد و سيليكون كاربيد در كپسوله كردن داروي ضد سرطان تموزولومايد به روش Ab initio

كارشناسي ارشد

چكيده در حال حاضر، درمان سرطان شامل روش‌هاي تهاجمي و دارورساني هدفمند است. برتري دارورساني هدفمند نسبت به عامل‌هاي شيمي‌درماني، رسيدن مستقيم دارو به تومورها و كاهش اثرات جانبي آن است. بنابراين كپسوله كردن يك داروي ضد سرطان مانند تموزولومايد درون حامل دارويي نانولوله آنها را به عبور از سدهاي بيولوژيكي و كاهش تأثير دارو بر سلول‌هاي سالم و همچنين كاهش اثرات جانبي و افزايش تأثير دارو در محل تومور توانا مي‌سازد. فوايد زيادي كه نانولوله‌ها به معرض نمايش مي‌گذارند، از آن‌ها به‌ عنوان وسايل حمل‌ونقل در دارورساني استفاده شده است. عمده‌ترين پتانسيل مزيت اين كار، براي بيماران است كه تأثيرات جانبي ناشي از مصرف دارو را به‌طور مؤثري كاهش مي‌دهد. فهم صحيح از رفتار مولكول‌هاي دارويي كپسوله شده درون نانولوله‌ها براي گسترش وسايل دارورساني نانومقياس حياتي است. در اين كار، بررسي فرآيند كپسوله كردن داروي تموزولومايد در انواع نانولوله ها با روش مكانيك كوانتومي مورد توجه قرار گرفته است. نتايج حاكي از آن است كه نانولوله هاي سيليكون كاربيد نوع زيگزاگ برهمكنش واندروالسي قويتري با مولكول دارو ايجاد مي كنند و كاهش قطر باعث قويتر شدن اين برهمكنش ها مي شود. همچنين نانولوله هاي زيگزاگ از نظر انرژي در حالت مطلوب تري واقع مي شوند و نيروهاي واندروالس يك نقش حياتي را در پايداري نانولوله بازي مي كنند. بسياري يافته هاي تئوري مانند انرژي هاي باندينگ، انتقال بار، نمودارهاي چگالي بار و چگالي كل نشان مي دهد كه نانولوله ها، به طور خاص سيليكون كاربيد حامل مؤثري براي رساندن داروي تموزولومايد در قلمرو نانوپزشكي است. كلمات كليدي : نانولوله، حامل دارويي، تموزولومايد، داروي ضد سرطان، كپسوله كردن، دارو رساني، نانولوله كربني، بورنيتريد، سيليكون كاربيد

189135

دانشگاه علم و صنعت ايران

علوم و فناوري نانو - نانوشيمي

دكتر سيد مجيد هاشميان زاده - دكتر افسانه ملاحسيني