مقايسه فني روسازي صلب ‌و ‌بالاستي در خطوط سريع‌السير از ديدگاه معيارهاي هندسي

كارشناسي ارشد

با در نظرگيري نياز كشور و صنعت حمل‌ونقل به خطوط سريع‌السير ريلي و فقدان ضوابط هندسي مشخص براي اين خطوط، نياز به بررسي آيين‌نامه‌هاي بين المللي و تجارب كشورهاي پيشرو در اين صنعت احساس مي گردد تا ضمن آشنايي بتوان به معيار و ضوابط هندسي بومي براي خطوط سريع‌السير كشور دست‌يافت. لذا در اين پژوهش با بررسي ضوابط هندسي خطوط سريع‌السير در دنيا، به مدل‌سازي اين خطوط در دو نوع روسازي متداول صلب و بالاستي با مقايسه معيارهاي هندسي و حساسيت پارامترها در سرعت هاي 120 تا 350 كيلومتر بر ساعت پرداخته‌شده است. در ديگر پژوهش ها مقايسه ي انجام‌گرفته بين اين دو نوع روسازي عمدتاً بر روي بحث اقتصادي و چرخه ي عمر بوده است. باوجود هزينه هاي زياد تعمير و نگه داري در روسازي بالاستي، اين روسازي در خطوط سريع‌السير دنيا هنوز مورد استقبال است. از سوي ديگر هزينه تعمير و نگه داري كمتر دال خط، پايداري و مقاومت جانبي بهتر را مي توان از عمده دلايل تمايل به روسازي صلب برشمرد. با توجه به تأثير افتادگي قائم، جابجايي جانبي و نسبت نيروهاي قائم و افقي خط بروي پايداري و سير ايمن در سرعت هاي بالا، لذا در اين پژوهش به مقايسه پارامترهاي مذكور در دو نوع روسازي صلب و بالاستي پرداخته‌شده است. بر طبق نتايج، در شرايط هندسي برابر حداكثر جابجايي جانبي در روسازي صلب به‌طور ميانگين حدود 50 درصد كمتر از جابجايي جانبيِ روسازي بالاستي است كه اين موضوع با توجه به زياد بودن سختي قائم و جانبي در روسازي صلب قابل‌انتظار است. همچنين ميزان حداكثر افتادگي قائم در روسازي صلب نسبت به بالاستي در شرايط هندسي برابر، به‌طور ميانگين حدود 40 درصد از ميزان افتادگي قائم در روسازي بالاستي كمتر مي شود. واژه‌هاي كليدي: روسازي سريع‌السير، صلب، بالاستي، مقايسه فني.

189120

دانشگاه علم و صنعت ايران

خط و سازه هاي ريلي

دكتر سيد جواد مير محمدصادقي