ارائه مدل طراحي واحد همسايگي انرژي محور- نمونه موردي واحد همسايگي واقع در نارمك تهران

كارشناسي ارشد

چكيده شهرها نقش كليدي در تغييرات اقليمي دارند و طبق پيش بيني ها تا سال 2050 بيش از 70% از جمعيت جهان- حدود 4/6 بيليون نفر- در شهرها زندگي خواهند كرد. بنابراين برنامه ريزي براي شهرهاي انرژي محور از اهميت بالايي برخوردار است. در ايران نيز با توجه به اقليم آن فرصت مناسبي براي برنامه ريزي در بهره برداري از انرژي خورشيدي وجود دارد و تهران با توجه به دارا بودن بيش از 280 روز آفتابي در طول سال از تابش آفتابي مناسبي برخوردار است كه آن را براي بهره گيري بالا از انرژي خورشيدي مساعد نموده است. بر اين اساس اين پژوهش در نظر دارد اصول برنامه ريزي كمي و كيفي را براي يك واحد همسايگي انرژي كاراي خورشيدي در قالب يك مدل بيان نمايد و پرسش اصلي اين پژوهش آن بوده است كه چگونه مي توان يك مدل صحيح انرژي كاراي خورشيدي براي طراحي يك واحد همسايگي ارائه داد؟ اين پرسش زمينه اي براي مطرح شدن هدف اصلي اين پژوهش يعني ارائه يك مدل انرژي كاراي خورشيدي در سطح واحد همسايگي بوده است. با توجه به موارد فوق اين پايان نامه در شش فصل تدوين شده است. فصل اول شامل كليات تحقيق است. فصل دوم شامل مباني نظري موضوع و بيان پيشينه مدلسازي خورشيدي در سه مقياس منطقه اي، شهري و محله اي از كلان تا خرد است. در فصل سوم مدل هاي جامع انرژي كارا مطرح شده اند كه در واقع پايه و اساس مدل واحد همسايگي انرژي كاراي خورشيدي هستند. فصل چهارم به شناخت وضعيت واحد همسايگي در چهارراه تلفنخانه محله آيت نارمك تهران اختصاص داده شده است. در فصل پنجم مدل انرژي كاراي خورشيدي به صورت گام به گام بيان شده است، قابل ذكر است كه در طراحي اين مدل سعي شده است تا حد زيادي نقاط ضعف و ناتوانايي هاي مدل هاي پيشين مورد بازبيني قرار گيرد و هم چنين نقاط قوت مدل هاي پيشين نيز ارتقا داده شوند كه از جمله آن ها مي توان توجه به توپوگرافي خاص منطقه به جاي در نظر گرفتن بلوك هاي شهري روي زمين صاف و هم چنين در نظر گرفتن شرايط خرد اقليمي خاص منطقه هشت تهران را نام برد. هم چنين در ادامه اين فصل شاخص هاي محاسبه ميزان نور روز، انرژي در حين بهره برداري و ظرفيت بلوك هاي شهري براي توليد انرژي الكتريسيته توسط دستگاه هاي فتوولتائيك براي بلوك هاي شهري معرفي شده و در نهايت تحقق پذيري آن با اجراي آن در واحد همسايگي واقع در نارمك تهران با استفاده از نرم افزارهاي جي آي اس و راينو و افزونه هاي گرس هاپر و يومي ارزيابي شده است. فصل ششم نيز به جمع بندي، بيان نتايج به دست آمده از مدل و پاسخگويي به پرسش ها و سنجش ميزان كارايي مدل مطرح شده با بيان نقاط قوت و ضعف آن اختصاص يافته است. پس از به كار گيري اين مدل در واحد همسايگي واقع در نارمك تهران و سنجش كارايي معيارهاي متعددي مانند نور روز و انرژي در حين بهره برداري و هم چنين ظرفيت بلوك هاي شهري براي توليد انرژي الكتريسيته توسط دستگاه هاي فتوولتائيك در پنج نمونه از چيدمان هاي بلوك هاي شهري، نتايج نشان داد كه در تراكم ثابت ساختماني در يك واحد همسايگي با توجه به توپوگرافي منطقه و هم چنين شرايط خرد اقليمي آن، فرم بلوك خطي وضعيت بهينه تري را از لحاظ برخورداري از انرژي خورشيدي در دسترس قرار مي دهد. واژه‌هاي كليدي: مدلسازي خورشيدي، واحد همسايگي انرژي كارا، نور روز، انرژي در حين بهره برداري، ظرفيت دستگاه هاي فتوولتائيك

189038

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ريما فياض

برنامه ريزي شهري

دكتر مجيد مفيدي شميراني