ارائه الگوريتمي جهت چند هسته اي سازي شهرها با تغيير الگوي كاربري زمين با رويكرد حمل‌و‌نقل‌ پايدار

كارشناسي ارشد

چكيده مكان‌يابي و تعيين تعداد بهينه كاربري‌ها از منظر حمل‌و‌نقل در شهرسازي همواره كمتر مورد توجه قرار گرفته است كه اين امر مي‌تواند منجر به ايجاد مشكلات و افزايش هزينه‌هاي حمل ونقلي فراوان در سيستم شهري گردد. در همين راستا پژوهشگر در پي پاسخ به اين سوال كه چگونه مي توان با ارائه الگوريتمي، مكان بهينه كاربري زمين و تعداد واحد بهينه عرضه آن را شناسايي كرد به گونه اي كه هزينه حمل و نقل بهينه باشد؟ موضوع پژوهش حاضر ارائه مدلي براي تعيين مكان و تعداد بهينه كاربري‌ها بر روي شبكه فرضي شهر سايوكس فالز با در نظر گرفتن مشخصات سيستم حمل‌ونقل مي باشد كه با هدف ارائه مدل برنامه ريزي دو سطحي تك هدف تدوين يافته و بر مبناي الگوريتم ژنتيك به حل مدل پيشنهادي مي پردازد كه نهايتا به بهينه سازي هزينه هاي حمل و نفل منجر مي شود. نتايج نشان مي دهد كه مدل پيشنهادي به خوبي مي‌تواند براي مكان‌يابي و تعيين تعداد بهينه كاربري‌ها مورد استفاده قرار گيرد و هزينه حمل‌ونقل را بهينه مي كند. مقايسه هزينه سيستم حمل‌و‌نقل در دو حالت( بدون در نظر گرفتن سيستم حمل‌ونقل و با در نظر گرفتن سيستم حمل‌ونقل-مدل پيشنهادي-) نشان مي‌دهد كه با مدل پيشنهادي، هزينه سيستم حمل‌ونقل بطور قابل‌ توجهي كاهش يافته كه نمايانگر عملكرد بهتر مدل ارائه شده در مقايسه با رويكردهاي پيشين مي‌باشد. واژه‌هاي كليدي: مكان‌يابي، كاربري زمين، هزينه حمل‌و‌نقل، مدل برنامه‌ريزي دوسطحي، الگوريتم ژنتيك

189017

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر حميد بهبهاني