• عنوان

    طراحي مدل ارزيابي و انتخاب نوع‌هاي اجتماعات كاري با رويكرد نوآوري (يك مطالعه موردي در سازمان‌هاي فناوري محور)

  • نويسنده اصلي

    مرتضي پيري

  • مقطع تحصيلي
    دكتري
  • چكيده
    چكيده سازمان‌ها براي كسب برتري‌هاي رقابتي، افزايش رضايت مشتري و سهم بازار، نياز به نوآوري دارند. نوآوري بويژه در محصولات پيچيده، حاصل كار يك نفر نيست بلكه نتيجه كار تيمي و شبكه اي و ارتباطات افقي و ضربدري است. توان شبكه سازي و مديريت شبكه انساني در سازمان، يكي از نمادهاي سازمان هاي حرفه‌اي است. يكي از ابزارها و تكنيك‌هاي شبكه سازي، اجتماعات كاري هستند. اجتماعات كاري، جامعه‌اي است كه براي توسعه يادگيري، اشتراك دانش، تبادل بهترين تجربيات و تعميق و توسعه يك حوزه دانشي خاص فعاليت مي كنند. سازمان‌ها به دنبال تشكيل و پرورش اين اجتماعات هستند. اجتماعات كاري براساس ويژگي‌هاي نوع شناسي داراي انواع مختلفي هستند. در اين رساله مدلي ارائه شده است كه نشان مي دهد چه نوعي از اين اجتماعات براي سازمان مناسب است. به عبارت ديگر، در زمان تشكيل اجتماعات كاري، به نوع سازمان و تناسب نوع اجتماع كاري با متغيرهاي سازمان توجه شده است. همچنين سازمان‌هايي كه اجتماعات كاري را تشكيل داده‌اند با استفاده از اين مدل مي‌توانند نسبت به اصلاح و بهبود ساختار آن اقدام كنند. در اين تحقيق، ابتدا مولفه‌هاي نوع شناسي اجتماعات كاري با استفاده از نظريه داده‌بنياد معرفي شدند. سپس متغيرهاي سازماني كه در انتخاب نوع اجتماعات كاري تاثير دارند، با استفاده از روش دلفي فازي شناسايي شدند. بعد از آن ارتباط بين مولفه‌هاي نوع‌شناسي ومتغيرهاي سازمان در قالب يك الگوي مفهومي ارائه و با كمك مدل‌سازي معادلات ساختاري صحه گذاري شد. براي كاربردي نمودن نتيجه تحقيقات، يك مدل اجرايي نيز توسعه داده شد. مدل اجرايي در قالب يك سيستم خبره با بهره‌گيري از سيستم استنتاج فازي ارائه گرديد. يك سيستم خبره در محيط نرم افزار Matlab كه براساس الگوي مفهومي توسعه داده شد و الگوي مفهومي را تبديل به يك نرم افزار كاربردي و قابل استفاده نمود. اين نرم افزار به سازمان ها كمك مي كند تا در انتخاب نوع اجتماعات كاري كه مقدمه پرورش اجتماعات كاري است، بهتر عمل كنند. سپس مدل اجرايي، در محيط يك سازمان فناوري‌محور به عنوان مطالعه موردي بررسي و عملياتي بودن مدل اجرايي مورد آزمون قرار گرفت. از نوآوري‌هاي اصلي اين تحقيق‏، ارائه يك قانون يا الگو براي بهبود ساختار سازمان براي افزايش نوآوري است. قانون تناسب نوع اجتماع كاري با شرايط سازمان، كه اجراي آن‏، به شكل‌گيري اثربخش اجتماعات كاري كمك كرده و در نتيجه با كاركرد بهتر و همسو‌سازي اين اجتماعات با سازمان، جريان يادگيري و نوآوري افزايش خواهد يافت. واژه‌هاي كليدي: اجتماعات كاري، متغيرهاي سازماني، سيستم استنتاج فازي، معادلات ساختاري، نوآوري
  • شماره ركورد
    188852
  • دانشگاه
    دانشگاه علم و صنعت ايران
  • استاد مشاور
    دكتر مصطفي جعفري - دكتر پيمان اخوان
  • رشته تحصيلي
    صنايع
  • استاد راهنما
    دكتر عبداله جاسبي - دكتر جواد جاسبي