عنوان
استفاده از تابع هدف چندگانه مبتني بر داده هاي مودال جهت شناسايي آسيب هاي سازه اي با به روزرساني مدل تحليلي
نويسنده اصلي
سيد سعيد آقاپور
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با گسترش سازه هاي مهم و حياتي در سطح جهان و كشور ايران، لزوم نگهداري و محافظت از اين سازه ها در برابر انواع بارهاي عادي و پيش بيني نشده، بيش از پيش احساس مي شود. طي خدمت دهي در زمان طولاني، زيرساخت هاي عمراني بايستي به لحاظ معيارهاي ايمني و پايداري مورد بررسي قرار گيرند. سيستم پايش سلامت سازه(SHM) با استفاده از انواع روش هاي شناسايي آسيب به موفقيت هاي قابل توجهي در اين زمينه نايل شده است.
بطور كلي روش‌هاي تشخيص خرابي در سازه‌ها شامل دو مرحله كلي است. مرحله‌ي اول شامل انتخاب و استخراج مشخصه‌هاي حساس به خرابي در سازه مي‌باشد، كه از داده‌هاي اندازه‌گيري شده از پاسخ ديناميكي سازه استخراج مي‌شود. در اين مرحله داده‌هايي كه از حسگرهاي موجود بر روي سازه بدست آمده با يكديگر تركيب شده و سپس با استفاده الگوريتم‌هاي بهينه‌سازي و يا آماري تحليل مي‌شوند. در مرحله‌ي بعد يك الگوي مناسب براي مجموعه‌اي از داده‌ها جهت تشخيص خرابي به كار مي‌رود. اين الگوها در روش‌هاي استاتيكي عمدتا بر پايه‌ي اندازه‌گيري كرنش و جابجايي سازه و در روش‌هاي ديناميكي بر پايه‌ي اندازه‌گيري كرنش، جابجايي و شتاب استوارند.
در اين پايان‌نامه استفاده از روشي جديد براي تشخيص محل و تعيين شدت آسيب در سازه‌ها، بابكار بردن اطلاعات محدود مودال به صورت تابع چندهدفه بر اساس پاسخ ناشي از ارتعاش سازه در حوزه فركانس و شكل مودي به صورت مسئله بهينه‌سازي مورد كنكاش قرار گرفته است. به منظور حداقل سازي تابع خطا، الگوريتم هاي فراتكاملي تك هدفه و چندهدفه جهت حل مسئله بهينه‌سازي مورد استفاده قرار گرفته است، و كارايي هريك از الگوريتم ها با يكديگر مقايسه شده است. همچنين براي ارزيابي روش ارائه شده از سه مثال عددي شامل تير ساده، قاب برشي و خرپا استفاده شده است. نتايج براي سناريوهاي مختلف آسيب شامل وجود يك و چند عضو آسيب ديده در حالت‌هاي با و بدون نوفه ارائه گرديده است. نتايج حاكي از عملكرد مناسب روش ارائه شده در شناسايي محل و شدت آسيب در سازه‌هاي مهندسي حتي در صورت وجود نوفه‌هايي با شدت بالا است.
شماره ركورد
188802
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
سازه
استاد راهنما
دكتر غلامرضا قدرتي اميري