مطالعه تجربي اثر پارامترهاي عمليات انحلال و پيرسختي بر نمودار حد شكل دهي

كارشناسي ارشد

امروزه از ورق هاي آلياژي آلومينيوم، به خاطر خواص مكانيكي مطلوب و نسبت استحكام به وزن خوب در بسياري از فرآيندها استفاده مي شود. در بين اين آلياژها دو گروه آلياژهاي سري 2000 و 6000 داراي خواص و ويژگي هاي بسيار مناسبي هستند كه از بين آلياژهاي اين دو گروه، دو آلياژ 6061 و 2024 داراي كاربردهاي فراواني هستند. انجام عمليات رسوب سختي در اين آلياژها باعث افزايش استحكام شده و مقدار شكل پذيري آن ها را به شدت تحت تاثير قرار مي دهد. در اين پايان نامه به بررسي تجربي تاثير تغييرات دو پارامتر دما و زمان در عمليات حرارتي پيرسختي بر روي خواص مكانيكي، ريز ساختار و شكل پذيري ورق هاي آلياژي 6061 و 2024 پرداخته خواهد شد. لذا فرآيند پيرسختي براي آلياژ 6061 در حالت مصنوعي در زمان ثابت 4 ساعت و در دماهاي مختلف 140، 160، 180 و 200 درجه، و براي آلياژ 2024 در حالت طبيعي در دماي محيط و تا 24 ساعت بعد از عمليات انحلال انجام گرفت. بررسي خواص مكانيكي از قبيل استحكام و ريزسختي بعد از هر مرحله پيرسختي براي آلياژ 6061 نشان داد كه استحكام نهايي و ميكرو سختي تا 180 در جه سانتي گراد به ترتيب 76% و 64% افزايش داشته و پس از آن مقداري كاهش پيدا مي كنند. علاوه بر اين نمودارهاي حد شكل‌دهي با استفاده از آزمون تجربي ناكازيما براي اين آلياژ نشان دادند كه شكل پذيري تا 180 درجه رو به كاهش و پس از آن افزايش داشته است به طوريكه مقدار FLDo تا بيشينه سختي 62% كاهش داشته است. هم چنين با بررسي اين آزمايشات بر روي آلياژ 2024 در زمان هاي مشخص 0، 5/0، 5/1، 4 و 24 ساعت مشخص گرديد كه با گذر زمان با تشكيل و افزايش چگالي رسوب ها، مقدار سختي و استحكام نهايي به ترتيب 107% و 31% افزايش داشته و متعاقبا مقدار FLDo و درصد تغيير طول به ترتيب 49% و 16% كاهش مي باشد. هم چنين بررسي تغييرات ريزساختاري در آلياژ 2024 كه توسط دستگاه ميكروسكوپ الكترون روبشي انجام شد نشان داد كه با گذر زمان تا 24 ساعت بر تعداد و پراكندگي رسوب ها افزوده شده و اين اتفاق باعث افزايش استحكام و سختي و كاهش شكل پذيري گرديده است.

188785

دانشگاه علم و صنعت ايران

ساخت و توليد - شكل دهي

دكترمحمد صديقي - دكتر رامين هاشمي