كنترل تطبيقي غيرمتمركز ساده در ساختمان هاي بلند

كارشناسي ارشد

در چند دهه اخير، مفهوم كنترل ارتعاشات سازه‌ها به‌طور فراواني مورد توجه محققين قرارگرفته است. اين روش مبتني بر نصب عناصري به نام محرك‌ها در نقاط مختلف سازه‌ و اعمال الگوريتم‌هاي كنترلي براي رسيدن به پاسخ مناسب (كاهش كليه ي پاسخ‌هاي سازه‌اي اعم از تغيير مكان، سرعت، برش پايه، ‌برش طبقات و...) است. پيچيدگي موجود در ساختمان هاي بلند مدرن، طراحي سيستم هاي كنترل سازه اي، كه مسئول كاهش پاسخ هاي ديناميكي سازه هستند، را با چالش هاي زيادي مواجه مي كند. با ظهور تكنولوژي ساخت سنسور ها و دستگاه هاي كنترل ارزان قيمت قابل استفاده در ساختمان هاي بلند، تعداد دستگاه هاي به كار رفته در سيستم هاي كنترل اين سازه ها ممكن است به صدها، يا حتي هزاران واحد برسد. مشكلات اصلي در سيستم هاي كنترل سازه اي با مقياس بزرگ، شامل كاهش قابليت اطمينان به سيستم ، افزايش وسايل ارتباطي مورد نياز و تاخير بيشتر در حلقه پس خوراند است. يك راه حل قابل قبول براي مشكلات اشاره شده، استفاده از روش هاي كنترل غيرمتمركز است. در الگوريتم كنترل غير متمركز يك سيستم متمركز به چند سيستم غيرمتمركز، كه به‌صورت همزمان كار مي‌كنند، تجزيه مي شود. استفاده از اين روش بسياري از مسائل ناشي از تعدد تعداد كنترل‌كننده‌ها را رفع مي نمايد. همچنين، الگوريتم‌هاي كنترل غيرمتمركز باعث مي‌شود احتمال خرابي كلي سيستم براثر خرابي يك بخش از كنترل، كاهش يابد. در اين حالت با كاهش در طول و تعداد مسيرهاي انتقال اطلاعات و نيز كاهش حجم اطلاعات وارده بر يك مركز كنترلي مواجه هستيم. در اين پايان‌نامه، تجزيه و كنترل غيرمتمركز سيستم‌ها بر اساس روش تطبيقي ساده مي‌باشد ، كه در سال‌هاي اخير در حوزه‌هاي مختلف علوم مهندسي موردتوجه قرارگرفته است. روش ارائه شده، كنترل تطبيقي ساده غيرمتمركز ناميده شده است. در پايان نيز اثربخشي روش ارائه‌شده توسط شبيه‌سازي عددي در برنامه متلب و در بخش سيمولينك بررسي‌شده است.

188703

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر فريدون اميني