بررسي اثر جداگرها بر رفتار لرزه اي ساختمان بتني با ديوار برشي

كارشناسي ارشد

چكيده جداسازي پايه يكي از تمهيدات عملي مهم در طرح مقاوم لرزه اي سازه ها است كه داراي يكسري برتري نسبي به روشهاي متداول طراحي سازه براي نيروهاي زلزله مي باشد. در روشهاي متداول طراحي سازه براي افزايش ظرفيت سازه در مقابل زلزله، از سيستم هايي چون ديواربرشي وقابهاي مهاربندي شده و يا قابهاي خمشي استفاده مي شود. از معايب اين روش ها ايجاد شتاب زياد طبقات در سازههاي سخت ويا تغيير مكان نسبي زياد بين طبقات در سازههاي انعطاف پذير مي باشد. يكي از روشهاي نوين كنترل غير فعال جداسازي لرزه اي مي باشد كه داراي دو مشخصه ي مهم مي باشد. انعطاف پذيري سيستم جداگر كه سبب افزايش زمان تناوب اصلي سازه و خارج شدن آن از محدوده ي انرژي مخرب زلزله مي شود و از سوي ديگر، خاصيت جذب انرژي سبب افزايش ميرايي كه در پي آن سبب كاهش تغيير مكان زياد ناشي از انعطاف پذيري جانبي سيستم جداگر مي شود. در مطالعه ي حاضر به بررسي اثر جداگر هاي لاستيكي – سربي در ساختمان هاي بتني با ديوار برشي تحت تحريكات نزديك گسل و دور از گسل پرداخته شده است. براي تحليل از روش غيرخطي تاريخچه زماني استفاده شده است. زلزله نزديك و دور از گسل به سه ساختمان 4̨ 10 و15 اعمال شده و پاسخ هاي سازه بدست آمده است و اثرات عواملي همچون مقاومت مشخصه جداگر و تغيير مكان طرح جداگر بر روي تغييرات شتاب طبقه بام̨ برش پايه ̨ تغيير مكان جداگر وDrift (نسبت تغيير مكان نسبي بين طبقه اي به ارتفاع طبقه ) طبقه اول بررسي شده است . واژه‌هاي كليدي: جداساز پايه ̨ ديوار برشي ̨ جداگر لاستيكي- سربي ̨مقاومت مشخصه جداگر ̨ زلزله دور و نزديك گسل

188698

دانشگاه علم و صنعت ايران

سازه

دكتر محسنعلي شايانفر - دكتر محمدعلي برخورداري