مركز پرورش استعدادهاي هنري (با رويكرد بومي كردن آموزش هنر در ايران)

كارشناسي ارشد

چكيده هنر همواره نقش بسزايي در زندگي انسان داشته و به نوعي در تمامي مسائل فردي و اجتماعي زندگي، نفوذ كرده است. مساله¬اي كه اين رساله به بررسي آن مي¬پردازد اين است كه علي¬رغم اهميت هنر در زندگي انسان، سهم برنامه درسي هنر در نظام آموزشي ايران، چه از لحاظ زمان اختصاص يافته به آن وچه از لحاظ كيفيت ارائه اين درس، بسيار ناچيز است. هدف از بررسي اين مساله، فرآهم آوردن مكاني مناسب جهت پرورش استعدادهاي هنري با استفاده از شيوه هاي صحيح آموزشي و امكانات كافي، است. روشي كه در اين پژوهش به كار گرفته شده، روش استدلال منطقي است و هدف آن دست يابي به سامانه منطقي تدوين نظرياتي است كه مفاهيم را از حوزه¬اي نظري به معماري انتقال مي¬دهد. همچنين جهت تحليل، توصيف و تفسير مطالب، از اطلاعات موجود در اسناد و كتابخانه¬ها استفاده شده است. يافته¬هاي اين تحقيق شامل ارائه¬ي مكاني جهت پرورش استعدادهاي هنري، بااستفاده از شيوه هاي صحيح آموزشي و با توجه به شرايط بومي و فرهنگي ايران، مي¬باشد. تنها هدف در اين مجموعه، پرورش هنرمند نيست بلكه هدف نهايي تربيت شخصيت سالم از جنبه هاي روحي و رواني مي باشد. واژگان كليدي: هنر، شيوه هاي صحيح آموزشي، شرايط بومي ايران، تربيت شخصيت سالم.

188680

دانشگاه علم و صنعت ايران

فرهنگي و آموزشي

دكتر فرهنگ مظفر