شكل دهي پرتو و تخصيص توان در شبكه هاي ناهمگن انبوه آنتني با معيار QoE

كارشناسي ارشد

ارائه دهندگان سرويس معمولأ از پارامترهاي كيفيت سرويس (QoS) براي جذب رضايت كاربران و افزايش كيفيت شبكه استفاده مي¬كنند. ولي در سال¬هاي اخير ايشان دريافتند كه اگرچه پارامترهاي QoS در جلب رضايت كاربران مؤثر هستند، ولي كافي نيستند. مطالعات اخير نشان داده است كه براي جلب رضايت كاربران نياز به پارامترهايي فراتر از پارامترهاي كيفيت سرويس است. اين پارامترها را در حالت كلي پارامترهاي كيفيت تجربۀ (QoE) كاربران مي¬نامند. در اين پايان¬نامه روشي جديد براي تخصيص بهينۀ توان و شكل¬دهي پرتو در يك شبكۀ ناهمگن انبوه آنتني با معيار QoE ارائه مي¬شود. شبكۀ ناهمگن مورد بررسي شامل ريزسلول-هايي است كه در يك ماكروسل قرار گرفته¬اند و ايستگاه پايۀ ماكروسل از تعداد بسيار زيادي آنتن بهره مي¬برد. در اين راستا دو سناريوي بي¬سيم را در نظر مي¬گيريم كه در اولين سناريو كاربران در حال استفاده از سرويس جستجوي وب هستند. در سناريوي دوم سرويس¬هاي مورد استفادۀ كاربران به ويدئو و صوت تعميم مي¬يابد. بدين منظور، در هر يك از اين دو سناريو، يك مسألۀ بهينه¬سازي مبتني بر بيشينه سازي QoE كاربران شبكه، با پارامترهاي ضرايب شكل¬دهي پرتو و تخصيص توان بهينه ارائه مي¬دهيم. مسائل بهينه¬سازي ارائه شده غير محدب هستند، كه با طرح الگوريتمي تكراري به حل آن¬ها¬ مي¬پردازيم. نتايج حاصل از شبيه¬سازي نشان مي¬دهند كه افزايش تعداد آنتن¬ها در ايستگاه پايۀ ماكروسل و همچنين افزايش تعداد ريزسلول¬ها در شبكۀ ناهمگن، منجر به افزايش رضايت كاربران مي¬شود. براي مثال اگر ايستگاه پايۀ ماكروسل داراي 16 آنتن باشد، افزودن چهار ريزسلول به شبكۀ همگن منجر به حدودأ 33% افزايش در QoE شبكه مي¬گردد. از طرفي افزايش تعداد آنتن¬هاي ايستگاه پايۀ ماكروسل از 16 به 60، مقدار QoE شبكۀ همگن را حدودأ 42% بهبود مي¬دهد. همچنين نتايج حاصل از شبيه سازي¬ها نشان مي-دهند كه شبكۀ ناهمگن انبوه آنتني نسبت به تغيير پارامترهاي شبكه، نظير اندازۀ صفحات وب درخواستي ، پايداري بيشتري دارد.

188612

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي برق-مخابرات-سيستم

دكتر سيد محمد رضوي زاده