ارائه يك راه حل براي مديريت تخصيص منابع در شبكه هاي فمتوسل با كاربران تركيبي

كارشناسي ارشد

چكيده براي دستيابي به دو هدف مهم در شبكه¬هاي بي¬سيم يعني افزايش ظرفيت و همچنين بالا بردن نرخ داده، راه¬حل¬هاي مختلفي در چند سال گذشته ارائه‌شده كه يكي از آن¬ها نزديك كردن فرستنده و گيرنده به همديگر مي¬باشد. فمتوسل‌يك فناوري نو مي¬باشند كه با بهبود پوشش داخلي براي كاربران و كاهش هزينه براي آنها تا حد زيادي نيز توانسته به اهداف ذكر شده دست يابد. در اين پايان¬نامه ابتدامفهوم فمتوسل و انواع تداخل در به‌كارگيريآن‌هارا بيان كرديم و سپس روش¬هاي مختلفي كه براي مقابله با اين تداخلات در تحقيقات متعدد معرفي شده¬اند راتشريح مي¬كنيم. اين راه¬حل¬ها در سه دسته سخت افزاري، كنترل توان و تخصيص منابع گروه¬بندي مي¬شوند كه دسته سوم به طور مفصل در شبكه¬هاي دو لايه (ماكروسل، فمتوسل) كه مبتني بر فناوريOFDMAمي¬باشد، بررسي و دسته¬بندي كرديم. تقسيم فركانسي جزئي سه¬بخشي (FFR-3) نيز به‌عنوان يك راه¬حل مشهور در زمينه تخصيص منابع در شبكه¬هاي سلولي مورد استفاده قرار مي¬گيرد، اما با اين حال استفاده از اين راه¬حل در آرايش دولايه¬اي باعث كمبود منابع براي كاربران لبه مي¬گردد. از اين رو ما راه¬حل جديدي براي حل اين مشكل با استفاده از حالت تركيبي فمتوسل¬ها و يك روش توزيعي براي تخصيص منابع ارائه كرده¬ايم. براي ارزيابي تكنيك ارائه شده (TDRA)، در سناريوهاي متفاوت تمام شبكه و الگوريتم¬ها در محيط متلب پياده¬سازي شده است. تكنيك ارائه شده مي¬تواند معيار گذردهي شبكه را تا 6 درصد افزايش داده و همچنين معيار خروج از سرويس شبكه را تا 35درصد كاهش دهد. واژه‌هاي كليدي:شبكه سلولي، فمتوسل، حالت دسترسي، گذردهي شبكه

188242

دانشگاه علم و صنعت ايران

شبكه هاي كامپيوتري

دكتر زينب موحدي