كپسوله سازي نانوذرات فلزي طلا به منظور رهايش دارو از نانولوله هاي بورنيتريد به روش شبيه سازي ديناميك مولكولي

كارشناسي ارشد

چكيده در راستاي تلاش براي بهبود درمان سرطان، سيستم هاي دارو¬رساني نوين براي اثر بخشي هرچه بهتر دارو هاي ضد سرطان، كنترل دوز مصرفي دارو و همچنين كاهش سميت ارائه شده اند. از جمله اين سيستم ها مي¬توان به نانولوله هاي كربن و بورنيتريد اشاره كرد. پايداري ساختاري اين نانولوله ها زمان گردش و دسترسي زيستي داروهاي كپسوله شده را افزايش مي دهد.همچنين، مي¬توان رها سازي دارو از درون نانولوله¬ها را با استفاده از محرك¬هاي بيروني كنترل كردبا توجه به اهميت موضوع حمل دارو ورهاسازي هدفمند آن در درمان سرطان، در بخش نخست اين تحقيق، به بررسي كپسوله شدن داروي ضد سرطان جمسيتابين و كلاستر طلا پرداخته شد. در اين كار از دونوع كلاستر طلا با هندسه¬ي متفاوت (كلاستر طلا 12Au با هندسه¬ي مسطح و20 Au با هندسه¬ي سه بعدي) بعنوان عوامل رهايش در سه نانولوله¬ي بورنيتريد با قطرهاي مختلف، جهت تخمين قطر مناسب براي حمل و نگهداري دارو با استفاده از شبيه سازي ديناميك مولكولي پرداخته شده است.انرژي جذب آن¬ها با نانولوله محاسبه گرديد و بر اساس نتايج بدست آمده مشخص شد كه هم داروي جمسيتابين و هم كلاستر هاي طلا درون هر سه نانولوله كپسوله مي¬شوند. در بخش دوم؛ با توجه به انرژي جذب بسيار قوي بين كلاسترهاي طلا و نانولوله با استفاده از شبيه سازي ديناميك مولكولي، ازاين كلاسترها به عنوان عامل رهايش داروي جمسيتابين كپسوله شده درون نانولوله¬ها، استفاده شده است. نتايج نشان داد كه برهمكنش هاي بين كلاسترهاي طلا بسيار قوي مي¬باشد و رهاسازي داروي كپسوله شده با استفاده از كلاستر هاي طلا بصورت كامل انجام مي¬گيرد وبا افزايش قطر نانولوله ها تعداد كلاستر هاي مورد نياز براي رهايش دارو افزايش مي¬يابد. واژه‌هاي كليدي: نانولوله¬هاي بورنيتريد،كلاستر هاي طلا،شبيه سازي ديناميك مولكولي،رهاسازي دارو

187985

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي گرايش شيمي فيزيك

دكتر سيد مجيد هاشميان زاده