نقش شهر جديد پرديس در يكپارچگي¬بخشي به نظام اسكان و اشتغال در منطقه كلانشهري تهران

كارشناسي ارشد

چكيده ايجاد شهرهاي جديد با عملكرد غالب خوابگاهي در منطقه كلانشهري تهران منجر به گسترش حوزه تأثير و تأثرِ كلانشهر تهران به فراتر از مرزهاي آن شده است. حوزه تأثير پديد آمده، زاده و زاينده سفرهايي با هدف اشتغال است كه مردم مركز شهر، حومه¬ها، شهرهاي اطراف و شهرهاي جديد را، به شهر مادر وابسته مي¬سازد. اين سفرهاي آونگي در حقيقت بيان¬كننده روابط فضايي ايجاد شده ناشي از الگوي پراكندگي فرصت¬هاي اشتغال و سكونت افراد است، كه نشان¬دهنده تمركز اشتغال و فعاليت در شهر تهران مي¬باشد. در اين بين همگرا ساختنِ نظام محل اسكان و محل اشتغال، هدف فراموش شده¬ي شهرهاي جديد از جمله شهر جديد پرديس است. در پژوهش حاضر روند تعادل و يكپارچگي نظام اسكان و اشتغال در شهر جديد پرديس با دو شاخصِ روند تغييرات مسافت و زمانِ سفرهاي كاري و همچنين مقايسه روند تغييرات كاربري¬هاي شهريِ مربوط به ايجاد اشتغال و فعاليت با روند تغييرات كاربري مسكوني، مورد سنجش قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل¬ها نشان مي¬دهد كه شهر جديد پرديس در حال حركت به سمت تشديد عدم يكپارچگيِ بين سكونت و اشتغال و واگرايي نظام اسكان و اشتغال است. سپس دلايل بروز پديده واگرايي بين سكونت و اشتغال تبيين شده و راهكارهايي براي خروج از اين مشكل و دستيابي به يكپارچگي نظام اسكان و اشتغال پيشنهاد گرديد. واژه‌هاي كليدي: همگرايي اسكان و اشتغال، يكپارچگي¬بخشي، منطقه كلانشهري تهران، شهر جديد پرديس

187518

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر خليل حاجي پور

معماري و شهرسازي

دكتر رضا خيرالدين