طراحي مجموعه مسكوني با رويكرد پايداري اجتماعي در منطقه 22 تهران

كارشناسي ارشد

چكيده: در طول تاريخ، مسكن و سرپناه از نيازهاي اوليه و اساسي بشر بوده است. مفهوم خانه چيزي بيش از يك پناهگاه يا يك واحد آپارتماني است. خانه ساختاري يا محدوده¬اي است كه محل رويداد عواطف و احساساتي است كه توسط استفاده كنندگان و اعضاي آن شكل مي¬گيرد. از اين مفهوم مي¬توان به ميزان اهميت بسيار بالاي خانه در تعيين هويت، شخصيت و احساسات افراد، خانواده و اجتماع و تاثير بسيار عميق خانه و محيط كالبدي همسايگي بر پايداري اجتماعي پي برد. پايداري اجتماعي مفهومي كلي و وسيع مي¬باشد و تعدادي از ويژگي¬هاي آن خارج از محدوده اختيارات طراح يا معمار مي¬باشد. اما در محدوده اختيارات طراح راه¬كارهايي براي بالا بردن كيفيت¬ها و ارزشهاي اجتماعي وجود دارد. تعدادي از ويژگي¬هاي اجتماعي مربوط به فرهنگ جامعه و سبك زندگي آن جامعه مي¬باشد كه طراح يا معمار بايد در طراحي خود در نظر بگيرد. ساير ويژگي¬هاي پايداري اجتماعي در تمامي مجموعه¬هاي مسكوني ثابت است. تعدادي از قواعد پايداري اجتماعي تعاملات و برخوردهاي اجتماعي، حس مسئوليت¬پذيري، حس مالكيت، حس تعلق، حس محرميت، آرامش، امنيت و ... مي¬ياشند. اين ويژگي¬هاي پايداري اجتماعي در دو محدوده داخل خانه و محله يا همسايگي وجود دارد و طراح براي بالا بردن ارزش¬هاي اجتماعي يا پايداري اجتماعيدر مجموعه مسكوني بايد در طراحي خود، به هر دو محدوده و ويژگي¬ها اجتماعي آن توجهكامل داشتهباشد. كليدواژه: پايداري اجتماعي، تعاملات اجتماعي، مجموعه مسكوني، مسكن پايدار

187361

دانشگاه علم و صنعت ايران

مسكن

دكتر مصطفي نورالدين