بررسي اصطكاك بين لاستيك چرخ وسيله نقليه و رويه هاي آسفالتي مطالعه موردي در اتوبان تهران - قم

كارشناسي ارشد

چكيده يكي از پارامترهاي مؤثر در ايمني راه‏ها، مقاومت لغزشي سطح آسفالت مي‌باشد. خصوصاً در آب و هواي باراني به علت خيس بودن سطح جاده‌ها و وقوع پديده هيدروپلانينگ خطر وقوع تصادف بيشتر است. به دليل كاهش ضريب اصطكاك در فصل مشترك لاستيك خودرو و سطح جاده در لحظه وقوع اين پديده علاوه بر اين كه موجب وقوع تصادفات مي¬شود موجب تشديد تصادفات و ايجاد خسارات بيشتري نيز مي¬شود. امروزه براي جلوگيري از اين پديده سازمان راهداري در هر كشور به بررسي دوره¬اي و منظم بافت ريز و درشت در سطح جاده¬ها مي‌نمايد. در اين تحقيق با توجه به اهميت آزادراه تهران ـ قم، 25 نمونه آسفالتي با استفاده از دستگاه مغزه‌گيري با فواصل 5 كيلومتري تهيه گرديد و پس از تسطيح سطح تحتاني آنها به آزمايشگاه جهت اندازه-گيري بافت ريز و درشت با استفاده از دستگاه آونگ انگليسي و روش پخش ماسه اصلاح شده انتقال داده شد. سپس با استفاده از دو روش سانتريفيوژ و ACT درصد قير و دانه‌بندي نمونه¬ها تعيين گرديد. با توجه به نتايج حاصله از اين تحقيق بافت ريز و درشت با افزايش درصد قير كاهش مي¬يابد و كاهش بافت درشت محسوس¬تر است و همچنين با ريزتر شدن سنگدانه¬ها بافت ريز افزايش و بافت درشت‌كاهش يافت. اندازه بافت ريز و درشت در قسمتي از مسير كه جديداً روكش شده بود بزرگتر از ديگر قسمت¬ها بدست آمد كه اين موضوع اهميت عمر روسازي را در اندازه بافت ريز و درشت نشان مي‌دهد. با رسم منحني‌هاي دانه¬بندي مشخص شد كه دانه¬بندي نمونه¬ها در محدوده باز براي رويه و آستر استفاده شده است و نتايج دانه¬بندي وتعيين درصد قير در دو روش سانتريفوژ و ACT تقريباً يكسان بدست آمد. كليدواژه: مقاومت لغزندگي روسازي، بافت ريز و درشت، درصد قير، دانه‌بندي، آونگ انگليسي

186865

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر حسن زياري