شبيه ‏سازي FDTD موجبر پلاسمونيك قابل ساخت در فناوري CMOS

كارشناسي ارشد

چكيده در طول چند دهه گذشته، گسترش مدارهاي الكترونيكي مجتمع، به پردازش اطلاعات و توانايي انتقال با حجم بالا جامه عمل پوشانده و به ميزان قابل توجهي زندگي ما را تغيير داده است. همانطور كه اندازه ترانزيستورهاي منطبق بر تكنولوژي‌هاي جديد به 50 نانومتر و حتي كمتر كاهش يافته است، تعويق سيگنال و مشكلات حرارتي مربوط به ارتباطات ميان الكترون‌ها باعث ايجاد يك محدوديت جدي در برابر سرعت پردازشگرها شده است.يكي از اميدواركننده‌ترين راهكارها، استفاده از مدارات مجتمع نانو نوري است كه اندازه آن‌ها نيز داراي محدوديت انكسار است. ارتباطات و دستگاه‌هاي بنا شده برپايه پلاسمون‌هاي سطحي شايد راه حلي براي رفع اين مساله باشد. در اين پايان‌نامه، مراحل ساخت مدار مجتمع پلاسمونيكي به وسيله فرآيند ساخت مدار مجتمع CMOS بررسي و پياده‌سازي مي‌شود. از اين رو، براي تزريق پلاريتون‌هاي پلاسمون سطحي به موجبر پلاسمونيكي، ابتدا تشعشع‌كننده نور بر روي تراشه سيليكوني در تكنولوژي 35/0 ميكرومتر CMOS ولتاژ-بالا استاندارد را ساخته و بررسي كرديم و سپس با استفاده از اينتركانكت‌هاي داخل ترانزيستور، موجبرهاي پلاسمونيكي فلز/ عايق/ فلز طراحي كردهو رفتار آن‌ها را بررسي كرديم. در مهم‌ترين قسمت كار، خم ساده و ساختارهاي موجبري Y، H و X را بر اساس زاويه با يكديگر مقايسه كرده و براي نخستين بار شبكه توزيع پالس كلاكY، H و X را براي ترانزيستورهاي پلاسمونيكي مورد بحث و بررسي قرار داديم. با وجود اين شبكه‌هاي توزيع پالس كلاك مي‌توانيم تنها با تغيير زاويه بازوها، توان‌هاي متفاوتي را به قسمت‌هاي مختلف تراشه خود انتقال دهيم. واژه‌هاي كليدي:مدار مجتمع پلاسمونيكي،تشعشع‌كننده نور بر روي تراشه سيليكوني در تكنولوژي 35/0 ميكرومتر CMOS ولتاژ-بالا استاندارد، شبكه توزيع پالس كلاكY، H و X

186083

دانشگاه علم و صنعت ايران

برق - الكترونيك

دكتر محمد عظيم كرمي