مركز زندگي بخشي كودكان كار با رويكرد تقويت حس تعلق به مكان با تأكيد بر رضايتمندي

كارشناسي ارشد

چكيده كودكي از دوران پر اهميت زندگي آدمي است كه بي شك زير بناي ساير مراحل زندگي نيز مي باشد. با توجه به رشد شهرنشيني وتغيير ساخت زندگي خانوادگي، افزايش روزافزون طلاق، مهاجرت،زاغه نشيني، بيكاري و نابودي ارزشها و اخلاقيات، عدم سياستگذاري در ست در مورد جمعيت و ... شاهد بروز پديده كود كان كار و خياباني مي باشيم. وجود اين كودكان بستر مناسبي براي توليد جرم و بزهكاري مي باشند كه نهايتاً منجر به تهديد امنيت اجتماعي و پايداري فرهنگي مي گردد. تلاش براي ساخت بنايي براي نگهداري اين كودكان و اختصاص فضاهايي براي انجام فعاليت هايي كه باعث احياي روح زندگي آنها مي شود، گامي براي توجه هر چه بيشتر به اين قشر آسيب ديده اجتماع است. هدف در اين پايان نامه طراحي بنايي است كه درآن با شناخت اين كاستي هاي بتواند تا حد ممكن در كودكان رضايتمندي ايجاد كند.در طول پروژه سعي بر آ ن است كه اين نيازها طبقه¬بندي شوند تا بنا به اقتضاي آنها كالبدهاي معماري طراحي شوند.بر اساس مطالعات ارايه شده رضايتمندي مي¬تواند يكي از مؤلفه¬هاي ايجاد حس تعلق به مكان و كليد ارتقاي كيفيت زندگي آنان باشد. در طول پروژه از طريق مطالعات كتابخانه¬اي به شناخت مباني در باب موضوع كودكان، روانشناسي تربيتي آنان پرداخته مي¬شود.سپس از طريق مطالعات ميداني و شركت در همايش¬هاي مربوط به كودكان كار شرايط زندگي و نيازهاي اين قشر بررسي مي¬شود.در انتها نيز شناخت اين مباني راهكارهاي طراحي بناي مركز كودكان همانطور كه پيش از اين بيان شد فرض بر آن است چنانچه نيازهاي كودكان برآورده شود، در آنها رضايتمندي ايجاد خواهد شد.اين رضايتمندي منجر به ايجاد حس تعلق به مكان در كودكان مي¬شود.حس تعلق نيز منجر به پايبندي به ارزشهاي محيط تربيتي كودكان مي¬شود.پايبندي به ارزشها نيز مي¬تواند در ارتقاي كيفيت زندگي كودكان مؤثر باشد. كليد واژگان: كودك، حس تعلق به مكان، پايداري فرهنگي، رضايت كودك

185955

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري و شهرسازي - پايداري

دكتر محسن فيضي