عنوان
طراحي مستقيم برمبناي جابه جايي براي پل هاي جداسازي شده با جداگرهاي لغزشي چند قوسي
نويسنده اصلي
مهدي محمديان شالمائي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
چكيده
هدف اصلي اين پژوهش، گسترش روش طراحي مستقيم برمبناي جابه¬جايي براي سازه¬هاي جداسازي شده با جداگرهاي چندقوسي است. براي رسيدن به اين هدف سه مدل جداسازي شده درنظر گرفته شده است. مدل اول، سازه يك طبقه ساده و دو مدل ديگر، پل بتني با عرشه پيوسته مي¬باشند. در مدل شماره يك، علاوه بر جداگرهاي آونگي¬اصطكاكي سه¬قوسي، از جداگرهاي ¬سربي¬لاستيكي و آونگي¬اصطكاكي ساده نيز استفاده شده و در دو مدل ديگر تنها از جداگرهاي آونگي¬اصطكاكي سه¬قوسي استفاده شده است.
به منظور ارزيابي و مقايسه¬ي نتايج روش مستقيم برمبناي جابه¬جايي، از روش تحليل تاريخچه¬زماني استفاده شده است. شتاب¬نگاشت¬هاي مورد استفاده در تحليل تاريخچه¬زماني از نوع نزديك گسل مي¬باشند. در مجموع از 20 جفت شتاب¬نگاشت استفاده شده كه 10 جفت براي شرايط خاك سخت تا سنگ نرم (SR) و 10 جفت براي شرايط خاك نرم تا خاك سخت (SS) درنظر گرفته شده است.
براي مدل شماره يك و حالتي كه از جداگرهاي سربي¬لاستيكي و آونگي¬اصطكاكي ساده استفاده شده، نتايج حاصل از روش مستقيم برمبناي جابه¬جايي با نتايج پژوهش¬هاي گذشته مقايسه شده و براي ساير حالات، از روش تاريخچه¬زماني جهت ارزيابي روش مستقيم برمبناي جابه¬جايي استفاده شده است. همچنين براي مدل شماره يك، نتايج روش طراحي مستقيم برمبناي جابه¬جايي با نتايج روش طيف ظرفيت نيز مقايسه شده است.
نتايج حاصل از دو روش مستقيم برمبناي جابه¬جايي و تاريخچه¬زماني با يكديگر مقايسه و تفسير شده¬اند. به طور كلي نتايج براي تمامي حالات نشان مي¬دهد كه روش مستقيم برمبناي جابه¬جايي، براي سازه¬هاي جداسازي شده (از جمله پل¬ها) با جداگرهاي چندقوسي، نتايج قابل¬قبولي به دست مي¬دهد.
واژههاي كليدي:
طراحي مستقيم برمبناي جابه¬جايي، جداگر آونگي¬اصطكاكي سه¬قوسي، تحليل تاريخچه¬زماني غيرخطي، پل، جداسازي لرزه¬اي، جداگر لغزشي
شماره ركورد
185830
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
عمران - مهندسي زلزله
استاد راهنما
دكتر غلامرضا قدرتي اميري - دكتر مرتضي رئيسي دهكردي