حل سازي كنسانتره ولفراميت جهت توليد آمونيوم‌پاراتنگستات (APT)

كارشناسي ارشد

چكيده تنگستن يكي از فلزات ديرگداز است كه به علت بالا بودن نقطه ذوب، استحكام بالا، ضريب انبساط حرارتي پايين در المنت‌هاي حرارتي، الكترود‌هاي جوشكاري و قطعات با كاركرد دماي بالا، حفاظت از تشعشع، ابزارهاي برش و ماشين‌كاري كاربرد دارد. امروزه آمونيوم‌پاراتنگستات (APT) با تركيب شيميايي (NH4)10[H2W12O42].4H2O مهمترين محصول مياني جهت توليد تنگستن فلزي است. منابع توليد APT شامل منابع اوليه (كنسانتره‌هاي سنگ‌معدن شيليت و ولفراميت) و منابع ثانويه (قراضه‌هاي تنگستن) هستند. حل‌سازي تحت‌فشار در اتوكلاو يكي از روش‌هاي انحلال جهت توليد APT از كنسانتره‌هاي تنگستن است. در پژوهش حاضر حل‌سازي تحت‌فشار كنسانتره ولفراميت چاه‌پلنگ با عيار WO3%61/33 و ميانه اندازه ذرات μm62 تحت شرايط مختلف و با محلول كربنات‌سديم انجام شد. تأثير پارامترهاي دما، زمان و نسبت وزني Na2CO3/WO3 بر بازده انحلال تنگستن از طريق طراحي آزمايش‌ها به روش طرح مركب مركزي (CCD) بررسي شده است. بر اساس نتايج حاصل از مدل‌سازي رياضي معلوم شد كه در بين پارامترهاي بررسي شده، دماي انحلال بيشترين تأثير را بر بازده انحلال تنگستن دارد. با افزايش دما، بازده انحلال تا ºC210 افزايش و از آن پس تا ºC230 كاهش مي‌يابد. با استفاده از تابع مطلوبيت، شرايط بهينه انحلال كنسانتره ولفراميت محدوده دماي ºC208-202، بازه زماني 7/3-3 ساعت و محدوده نسبت وزني Na2CO3/WO3 برابر 27/4-68/3 بدست ‌آمد. تحت اين شرايط بهينه، حصول بازده انحلال بالاتر از %95 قابل‌ پيش‌بيني است. واژه‌هاي كليدي: تنگستن، ولفراميت، حل‌سازي تحت‌فشار، كربنات‌سديم، بازده انحلال.

184913

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندس حامد توكلي

مهندسي مواد - استخراج فلزات

دكتر محمدرضا ابوطالبي - دكتر سيدحسين سيدين