ساخت كرايوژل مولكول‌نگاري شده براي كاربرد در جداسازي ليزوزيم

كارشناسي ارشد

چكيده يكي از روشهاي نوين در جداسازي زيستي، استفاده از پليمرهاي مولكول‌نگاري شده است؛ اما هنوز استفاده از اين روش براي جداسازي ماكرومولكولها با مشكلاتي همراه است. يكي از راههاي برطرف كردن اين مشكلات، استفاده از تكنيك كرايوژلاسيون در سنتز پليمرهاي مولكول نگاري شده است. بدين ترتيب مي‌توان به ستونهاي يكپارچه فوق متخلخلي با قابليت شناسايي مولكولي دست يافت كه در فرايندهاي جداسازي كاربرد فراواني دارند. در اين پژوهش در تلاش براي ساخت ستون يكپارچه اي از كرايوژل پلي‌آكريلاميد مولكول‌نگاري شده با ليزوزيم، پس از تعيين نسبت مناسب آغازگر به مونومر و شتاب‌دهنده‌ به آغازگر، به بررسي اثر مقادير مونومر و الگو در سنتز كرايوژل مولكول‌نگاري شده با ليزوزيم پرداخته و مقادير 8 درصد وزني مونومر كل و 30/0 درصد وزني ليزوزيم، به عنوان سطوح بهينه به دست آمد. در ادامه به منظور تعيين مشخصات كرايوژل، ايزوترم جذب و منحني رخنه‌ي كرايوژل در مقايسه با كرايوژل شاهد رسم شد، كه حاكي از اثر مولكول‌نگاري بود. با بررسي اثر قدرت يوني، دبي و pH بر بازجذب ليزوزيم، بازجذب در محيطي بدون يون نمكي، با دبي پايين و pH معادل 7، به عنوان مناسبترين حالت گزارش شد. مقدار فاكتور نگارش ليزوزيم و فاكتور جداسازي ليزوزيم از پروتئين رقيب سيتوكروم‌سي براي كرايوژل بهينه در اين پژوهش به ترتيب 58/1 و 37/1 و بيشينه ظرفيت جذب تئوري كرايوژل مولكول‌نگاري شده در اين پژوهش بيش از 36 ميلي‌گرم به ازاي يك گرم كرايوژل به دست آمد. بنابراين، به نظر مي‌رسد استفاده از كرايوژل مولكول‌نگاري شده مي‌تواند به عنوان روشي مناسب براي جداسازي پروتئينها مورد استفاده قرار گيرد. واژه‌هاي كليدي: مولكول‌نگاري، كرايوژل، ليزوزيم، ستون يكپارچه

184894

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي

دكتر فرشته نعيم پور