سنجش ميزان تاثير آموزش عالي بر ايجاد قصد كارآفريني (مطالعه موردي: دانشجويان مقاطع كارشناسي و كارشناسي ارشد رشته هاي فني و مهندسي دانشگاه علم و صنعت)

كارشناسي ارشد

چكيده آموزش كارآفريني به عنوان يكي از ابزارهاي كليدي براي افزايش گرايش كارآفريني افراد مطرح شده است. از اين رو دانشگاه ها به عنوان متوليان اصلي تربيت منابع انساني به آموزش كارآفريني روي آورده اند. از نظر بسياري از محققان قصد كارآفريني پيش نيازي لازم و ضروري براي رفتار كارآفرينانه است كه تحت تاثير اقدامات آموزشي قرار مي گيرد. هدف اصلي اين تحقيق بررسي سنجش ميزان تاثير آموزش عالي بر ايجاد قصد كارآفريني است. اين تحقيق با بسط مدل رفتار برنامه ريزي شده به بررسي عوامل تعيين كننده مدل و عوامل پيش زمينه اي مي پردازد. ابزار پژوهش پرسشنامه اي است كه روايي و پايايي آن تائيد و در ميان 173 نفر از دانشجويان 15 رشته فني و مهندسي دانشگاه علم و صنعت توزيع شد. نتايج حاصل در دو بخش توصيفي و استنباطي بررسي شده است. هدف عمده تحليل توصيفي در اين تحقيق، معرفي ويژگيها و همچنين توصيف آماري عوامل مورد مطالعه در تحقيق بوده است. در تحليل استنباطي رابطه بين متغيرهاي مورد نظر سنجيده شده و نتايج آزمون فرضيه هاي تحقيق ارائه مي گردد. واژه‌هاي كليدي: كارآفريني- نوآوري- آموزش كارآفريني- قصد كارآفريني

183852

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر فرناز برزين پور

صنايع - مديريت اجرايي

دكترمحمد علي شفيعا