عنوان
گذرگاه سرويس و آماده‌سازي سيستمهاي نرم افزاري براي محيط‌هاي سرويس گرا
نويسنده اصلي
سهيل توده‌فلاح
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
افزايشِ پيچيدگي نرم‌افزارهاي سازماني و تقاضا براي ايجاد سيستمهاي قدرتمندتر از يكسو و نياز به يكپارچه‌سازي سيستمهاي موجود از سوي ديگر باعث شده تا استراتژي يكپارچه‌سازي نرم‌افزارهاي سازماني اهميت فوق‌العاده‌اي پيدا كند. روشهاي موجود در زمينه يكپارچه‌سازي معمولاً فراگير نبوده و بكارگيري آنها هزينه‌ي بالايي را بر سازمانها تحميل مي‌نمايد. تكنولوژي گذرگاه سرويس به عنوان ميان‌افزار اصلي معماري سرويس‌گرا، روش يكپارچه‌سازي استانداردي را با بكارگيري سيستمهاي پيامرساني، سرويسهاي وب، تبديل داده‌ها، مسيريابي هوشمند و مبتني بر رويداد ايجاد كرده است. از طرفي استفاده از گذرگاه سرويس زيرساختي را فراهم نموده تا برنامه‌ها بتوانند در محيطي توزيع‌شده به صورت مبتني بر پيام با يكديگر تعامل داشته باشند. از همين رو، در اين پايان‌نامه ضمن بررسي ويژگيها، مزايا و مفاهيم اصلي در گذرگاه سرويس، الگو و چارچوبي در زمينه فراخواني‌هاي غيرهمزمان ارائه شده است. راه‌حل پيشنهادي كه در قالب يك معماري لايه‌اي مطرح شده است، ضمن تأكيد بر بكارگيري مفاهيم مهم ارائه شده در معماري سرويس‌گرا همچون رويدادگرا بودن ساختاري را ايجاد مي‌نمايد تا برنامه‌نويس بتواند براحتي سرويسهاي مختلف را به صورت غيرهمزمان فراخواني كند. نتايج ارزيابيِ انجام‌شده كه مبتني بر مقايسه روشهاي مختلف در زمينه فراخواني‌هاي غيرهمزمان مي‌باشد، نشان مي‌دهد كه الگوي ارائه شده، زمان اجراي فراخواننده سرويس را به ميزان قابل توجهي بهبود داده و همچنين باعث كاهش تعداد دستورالعملهاي لازم مي شود.
كلمات كليدي: گذرگاه سرويس، معماري سرويس‌گرا، ميان‌افزار، فراخواني غيرهمزمان، الگو، سيستمهاي توزيع‌شده، سرويس، چارچوب
شماره ركورد
182989
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
كامپيوتر - فناوري اطلاعات - طراحي و توليد نرم‌افزار
استاد راهنما
دكتر سعيد پارسا