بررسي فاكتورهاي موثر بر تثبيت يك آنزيم هيدروليز كننده

كارشناسي ارشد

آنزيمها كاتاليزورهاي پروتئيني هستند كه سرعت انجام واكنشها را افزايش ميدهند. نياز به آنها در صنايع مختلف سبب شده است كه اشكال پايدارتري از آنها مورد توجه قرار گيرند. ميتوان به وسيله تثبيت آنزيم روي يك حامل مناسب، به اين پايداري دست يافت. در اين پروژه آنزيم پكتيناز به عنوان يك آنزيم هيدروليزكننده روي نانوذرات مغناطيسي آهن به روش جذب سطحي (نيروهاي الكتروستاتيكي) تثبيت شده است. اين ذرات در فرايندهاي پايين دستي، با اعمال يك ميدان مغناطيسي به راحتي قابل جداسازي هستند. نانوذرات مغناطيسي با ميانگين اندازه ذرات سنتز شدند. AOT 100 نانومتر به روش رسوبگذاري همزمان و با پوشش سورفكتانت آنيوني تثبيت پكتيناز روي اين حامل بر اساس دو پاسخ مقدار و فعاليت آنزيم تثبيتشده بهينهسازي شد. غلظت اوليه آنزيم و غلظت پوششدهنده با استفاده از طرح عاملي ،pH سطوح بهينه متغيرهاي كلي تعيين شدند. آناليز واريانس مقدار آنزيم تثبيتشده نشان داد كه آنزيم تثبيتشده با غلظت 0/ 4 روي نانوذرات با غلظت پوشش دهنده 1 pH اوليه آنزيمي 2000 ميكروگرم بر ميليليتر در 610 ميليگرم بر گرم حامل مي شود. هم چنين / مولار، منجر به تثبيت آنزيم با بيشينه مقدار 56 آناليز واريانس فعاليت آنزيم تثبيتشده نشان داد كه آنزيم تثبيتشده با غلظت اوليه آنزيمي 500 0 مولار منجر به / 4/5 روي نانوذرات با غلظت پوشش دهنده 05 pH ميكروگرم بر ميليليتر در 1 واحد بر ميليگرم آنزيم ميشود. آنزيم تثبيتشده به اين روش پس از 6 بار / فعاليت آنزيمي 98 90 % فعاليت خود را حفظ كرد. همچنين پس از گذشت 40 روز نگهداري آنزيم آزاد و - استفاده 80 تثبيتشده در دماي 4 درجه سانتيگراد، آنزيمها به ترتيب 32 % و 60 % فعاليت اوليه خود را حفظ كردند و اين امر بيانگر تثبيت موفق آنزيم روي حامل است. واژ ههاي كليدي: آنزيم پكتيناز، تثبيت، نانوذرات مغناطيسي آهن، سورفكتانت، طرح عاملي كلي

182613

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر حجازي