ژژژمحلي سازي تقويتي خطا بصورت پويا با استفاده ازگزاره هاي تصادفي

كارشناسي ارشد

چكيده مكانيابي خودكار خطا آرزويي ديرينه براي مهندسي نرمافزار است. تحقق اين مهم در گرو اي ن است كه نه تنها در زمان كامپايل بتوان تا آنجا كه ممكن است خطاها را كشف كرد بلكه در زمان اجرا بتوان مدلي از رفتار برنامه ايجاد كرد و رفتار نادرست و منشا آن را تش خيص داد. در اي ن پاياننامه تلاش ميشود با استفاده از تكنيك ردهبندي اجراهاي موفق و ناموفق از يكديگر تفكي ك شوند. در راستاي انجام اين كار دو مشكل اساسي وجود دارد: يكي اينكه چگونه حالت اجرايي يك برنامه را مدل كنيم، به طوري كه يك ردهبند بتواند آن را به خوبي فرا گي رد. حالت اي دهآل اي ن است كه مدل در حالت اجرايي برنامه قابل تشكيل باشد. براي حل اين مشكل ما راهكاري را مبتني بر گزارههاي تصادفي در سطح زيربرنامههاي برنامهي مورد نظر ارائه ميدهيم. ب دين ترتي ب م ي- توانيم در مقياس زيربرنامه و در زمان اجراي برنامه به كشف خطاهاي معنايي بپردازيم. مشكل دوم بزرگي فضاي مساله است و اينكه لزوما اجراهاي خطادار و بدون خطا چندان متفاوت نيستند. براي حل اين مشكل ما دو مرحلهي مقدماتي قبل از ردهبندي قرار ميدهيم تا مساله در فض اي حالت بسيار كوچكتري به ردهبند برسد. مرحلهي ي ك مبتن ي بر مفهوم نامت غيرهاست و مرحل هي دو راهكاري بر پايهي خوشهبندي براي بهبود نتايج مرحلهي يك ميباشد. همچنين در انتها تكنيك ي را معرفي ميكنيم كه به وسيلهي آن حالتهاي اجرايي كه ردهبند در مورد آنها نميتواند به خوبي اظهار نظر كند را به عنوان حالتهاي ناهنجار معرفي ميكند. واژه هاي كليدي: مكانيابي خطا، نامتغير، نامتغيرهاي شرطي، خوش هبندي، رد هبندي، تركيب ردهبندها

180623

دانشگاه علم و صنعت ايران

كامپيوتر

دكتر بهروز مينايي بيدگلي