ساخت و بررسي برون تن نانوذرات كايتوزان حاوي رزوواستاتين جهت استفاده در درمان تكميلي بيماري پريودنتيتيس

رشت

مقدمه: نانوذرات نقش كليدي در سيستم‌هاي دارورساني هدفمند دارند. در اين مطالعه از پليمر زيست تخريب پذير، غير سمي كايتوزان، جهت تهيه نانو ذرات پليمري حاوي رزوواستاتين استفاده شد. بيماري‌هاي پريودنتال از بيماري‌هاي شايع دهان مي‌باشد كه سلامت عمومي فرد را تحت تأثير قرار مي‌دهد. براي درمان پريودنتال مي‌توان عوامل درماني را به صورت موضعي استفاده كرد. استاتين ها داراي خواص التهابي و تحريك كننده ي سنتز استخوان هستند كه مي‌توانند در اين بيماري مؤثر باشند. رزوواستاتين بعد از تزريق موضعي، تأثير بسزايي در شبيه‌سازي بازسازي استخوان دارد. همچنين نانوذرات كايتوزان به دليل خواص آنتي ميكروبيال و زيست چسبندگي (Bioadhesive) در درمان اين بيماري بسيار اميدبخش است. مواد و روش ها: در اين مطالعه، نانوذرات كايتوزان حاوي رزوواستاتين، با تكنيك ژل يونيزاسيون تهيه شد. فرمولاسيون شامل كايتوزان، رزوواستاتين، TPP (TriPolyPhosphate)، پروپيلن گلايكول و آب بود. درانتها شكل، اندازه‌ذره‌اي، پتانسيل‌زتا و ميزان داروي انكپسوله شده و آزادشده تعيين شدند. براي اين‌كار از دستگاه‌هاي FE-SEM (Field Emission-Scanning Electron Microscopy)، نانوزتا‌سايزر، اسپكتوفوتومتر، كيسه دياليز و انكوباتور شيكردار استفاده شد. نتايج: فرمول F5 با اندازه ذره‌اي 130 نانومتر و پتانسيل ‌زتا برابر 26 ميلي ولت به عنوان فرمول بهينه انتخاب شد. اين فرمول داراي درصد انكپسولاسيون 98% بود و مابقي تست هاي مربوط به اين فرمولاسيون نيز داراي نتيجه مطلوبي بودند. بحث و نتيجه‌گيري: در اين مطالعه اثر متغير Cs/ TPP (Chitosan/ TriPolyPhosphate) روي درصد انكپسوليشن مورد بررسي قرار گرفت و با تغيير پارامتر فوق بهينه ترين فرمول كه داراي بيشترين ميزان انكپسوليشن بود، تعيين شد و سايز، پتانسيل زتا، PDI (Poly Dispersity Index) و ميزان آزادسازي مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به ويژگي‌هاي فيزيكوشيميايي فرمولاسيون، بازده محصورسازي بالا، سايز مناسب و پتانسيل زتاي مطلوب، پايداري و همچنين پروفايل آزادسازي كه نشان دهنده آزادسازي اغلب دارو در 48 ساعت ابتدايي است، مي‌توان انتظار داشت كه استفاده از اين فرمولاسيون در بيماري پريودنتال اثرات مفيدي به همراه داشته باشد.

180311

علوم پزشكي گيلان