بررسي وضعيت تبعيت از رژيم دارويي و رفتارهاي خودمراقبتي و عوامل مرتبط با آن ها در بيماران مبتلا به ديابت مراجعه كننده به مراكز جامع خدمات سلامت روستايي شهرستان لاهيجان در سال 1399

رشت

مقدمه: ديابت شايع ترين بيماري متابوليك در دنيا اﺳﺖ. اولين گام براي كنترل هر چه بهتر بيماري ديابت بهبود رفتار هاي خود مراقبتي و تبعيت از رژيم دارويي مي باشد. اين مطالعه با هدف بررسي وضعيت تبعيت از رژيم دارويي و رفتارهاي خودمراقبتي و عوامل مرتبط با آن ها در بيماران مبتلا به ديابت انجام گرفت. مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي تحليلي بر روي 381 بيمار مبتلا به ديابت مراجعه كننده به مراكز جامع خدمات سلامت روستايي شهرستان لاهيجان در سال 1399 انجام گرديد. نمونه گيري به روش تصادفي طبقه بندي شده و با توجه به معيار هاي ورود صورت گرفت. اطلاعات توسط پرسشنامه هاي دموگرافيك و خودمراقبتي توبرت و گلاسكو و نيز تبعيت از رژيم دارويي موريسكي جمع آوري گرديد. داده ها با استفاده از آمارهاي توصيفي، جدول توزيع فراواني و آزمونهاي آماري ضريب همبستگي اسپيرمن، تي مستقل، آنوا، رگرسيون خطي، كروسكال واليس، من ويتني با نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . نتايج: 1/59 % نمونه ها زن و ميانگين سني آنها2/56 سال بود، بيماران ديابتي مورد مطالعه وضعيت خودمراقبتي متوسط داشته اند (2/78 %)، همچنين اكثريت بيماران ديابتي مورد مطالعه از وضعيت تبعيت از رژيم دارويي ضعيف برخوردار بودند (2/36 %). متغير رفتارهاي خودمراقبتي و تبعيت از رژيم دارويي با برخي عوامل دموگرافيك و فردي –اجتماعي ارتباط معني داري داشتند (05/0P<). نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه، توجه هرچه بيشتر به بهبود وضعيت رفتارهاي خودمراقبتي وتبعيت از رژيم دارويي بيماران ديابتي و افزايش آگاهي و آموزشهاي لازم در سطح جامعه روستايي در جهت كاهش عوارض ناشي از بيماريهاي مزمن ضروري مي باشد. كليدواژه ها: رفتارهاي خودمراقبتي، تبعيت از رژيم دارويي، ديابت

180241

علوم پزشكي گيلان