بررسي شاخص¬هاي زماني اورژانس پيش بيمارستاني در بيماران ترومايي منتقل شده به بيمارستان پورسينا سال 1398

رشت

مقدمه: شاخص¬هاي زماني در ارزيابي ارائه خدمات بهداشتي در سيستم اورژانس پيش بيمارستاني اهميت فراواني دارند به طوركلي مساله زمان به عنوان يكي از مهم¬ترين مسائل مربوط به خدمات اورژانس ذكر شده است. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر يك مطالعه تحليلي و مقطعي است. داده¬هاي مختصات جغرافيايي و داده¬هاي مربوط به عمليات و شاخص¬هاي زماني از سامانه اتوماسيون عمليات اورژانس پيش بيمارستاني جمع¬آوري گرديد. تحليل داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار استاتا و اس پي اس اس بود هم¬چنين جهت يافته¬هاي طول و عرض جغرافيايي از نرم-افزار Arc Gis استفاده شد. نتايج: يافته¬ها نشان داد كه شاخص زماني تماس تا رسيدن به سر صحنه ميانگين آن (4209/927) نسبت به ساير شاخص¬هاي زماني كم¬تر مي¬باشد. ميانگين زمان از بيمارستان تا بازگشت به پايگاه بيش¬ترين مقدار (0692/77) را نسبت به ساير گروه¬ها دارا مي¬باشد. بيش¬ترين ميزان تصادف در ساعات 19 و 23 شبانه روز و در اسفند ماه مي¬باشد. بيش¬ترين ميزان تاخير در زمان كل عمليات مربوط به جاده¬هاي ورودي شهر مي¬باشند. نتيجه¬گيري: از آن¬جايي كه بروز آسيب در ساعاتي از روز بيش¬تر بوده، توصيه مي¬شود كه مركز آموزشي درماني پورسينا آمادگي بيش¬تري براي ارائه خدمات درماني به بيماران در اين ساعات داشته باشد. اصلاح شرايط محيطي مثل خيابان¬ها و جاده¬ها و سيستم GPS و شناسايي نزديك¬ترين مركز تروما مي¬تواند كمك كننده باشد. هم¬چنين مناطق حادثه خيز شهر رشت بايد شناسايي و براي بهبود عملكرد اورژانس در اين مناطق برنامه¬ريزي گردد. كليد واژه¬ها: اورژانس پيش بيمارستاني، شاخص¬هاي زماني، تصادف، مختصات جغرافيايي

180188

علوم پزشكي گيلان