بررسي آزمايشگاهي مقايسه اثر غلظت دهان شويه كلرهگزيدين و وجود سيستم ضدرنگ (ADS) بر ميزان تغيير رنگ دندان

رشت

زمينه تحقيق و هدف آن: كنترل شيميايي پلاك به روش هاي متعدد فارماكولوژيك از جمله تجويز بي گوانيدها انجام مي گيرد. از بين بيس بي گوانيدها، كلرهگزيدين رايج ترين و شناخته شده ترين نوع است. نتايج مطالعات مختلف در خصوص ميزان تغيير رنگ دندان ها ناشي از مصرف كلرهگزيدين متفاوت هستند. لذا اين مطالعه با هدف بررسي آزمايشگاهي مقايسه اثر غلظت دهانشويه كلرهگزيدين و وجود سيستم ضدرنگ (ADS) بر ميزان تغيير رنگ دندان انجام شد. روش مطالعه: اين مطالعه به روش تجربي به صورت In-vitro روي 32 دندان قدامي خارج شده از بيماران مراجعه كننده به بخش دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان بدون در نظر گرفتن سن و جنس صورت گرفت. مطالعه بر روي 4 گروه شامل گروه كلرهگزيدين ديگلوكونات Curasept ADS 220 داراي سيستم ضدرنگ با غلظت 0.2 درصد ،كلرهگزيدين بهسا 0.12 درصد، كلرهگزيدين بهسا 0.2 درصد و گروه دندان هاي قرار گرفته در آب به عنوان كنترل منفي انجام گرفت. رنگ دندان ها، قبل و بعد از استفاده از دهانشويه ها، با استفاده از اسپكتروفوتومتر اندازه گيري و شدت تغيير رنگ محاسبه شد. يافته ها: ميانگين شدت رنگ پذيري مربوط به گروه كلرهگزيدين داراي ADS 43/1 ± 10/2، گروه كلروهگزيدين 0.20درصد 09/1 ± 42/2 و كلروهگزيدين 0.12 درصد 15/1 ± 25/3 و آب 28/1 ± 87/2 بودند. تفاوت آماري معناداري بين گروه ها وجود نداشت (295/0=p). نتيجه گيري نهايي: تفاوتي بين دو غلظت و وجود سيستم ضد رنگ در دهانشويه كلرهگزيدين وجود نداشت. هيچ كدام از دهانشويه ها تغيير رنگ قابل ملاحظه اي بر روي دندان ها ايجاد نكردند.

180158

علوم پزشكي گيلان