بررسي فراواني و عوامل مرتبط با مرگ بيماران دچار تروماي قفسه سينه بر اساس RTS در بيمارستان پورسينا رشت در سال 1399

رشت

مقدمه و هدف: در سطح جهان، تروما يكي از مهمترين دلايل صدمات است كه مي تواند تهديدي براي زندگي باشد. از اين بين، تروماي حاد قفسه سينه آسيب شايعي است كه معمولا در تصادفات و آسيب هاي مكانيكي ايجاد ميشود. درمان بيماران با تروماي قفسه سينه بايد مبتني بر دانسته هاي ما از ميزان بروز آسيب قفسه سينه و علائم پس از آن باشد و ارزيابي سريع شدت تروما و پيش بيني ميزان پيش آگهي و ميزان مرگ و مير و احتمال زنده ماندن و درمان سريع بيماران ضروري است. يكي از ابزارهاي مفيد براي اين سيستم هاي امتيازدهي RTSاست. در اين مطالعه فراواني و عوامل مرتبط با مرگ بيماران دچار تروماي قفسه سينه بر اساس RTS دربيمارستان پورسينا رشت در سال 1399مورد هدف بررسي قرار گرفت تا ضمن اجتناب از مداخله هاي غيرضروري در بيماران، پيش بيني ما در ارزيابي مرگ و مير بيماران با تروماي قفسه سينه افزايش يابد. مواد و روش: در اين مطالعه تحليلي مقطعي، 177 بيمار در بيمارستان پورسينا رشت در سال 1399 از جهت بررسي RTS در مورتاليتي بيماران با تروماي قفسه سينه مورد بررسي قرار گرفته اند. و اطلاعات پرونده آن ها بر اساس چك ليست مورد بررسي قرار گرفته اند. براي بررسي ارتباط بين نمره RTS و مرگ و مير از مدل رگرسيون لجستيك و تحليل هاي مرتبط با آن استفاده خواهد شد. همچنين به جهت بررسي اين رابطه براساس ساير متغيرها، متغيرهاي كنترل كننده در قسمت متغيرهاي مستقل مدل رگرسيون لجستيك قرار داده شده است. محاسبات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 صورت گرفته است و سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شده است. يافته ها : در اين مطالعه بيماران با ميانگين سني 30/20 ± 51/47 سال بوده اند. 9/72 درصد از بيماران مرد بوده است. 6/14درصد از بيماران فوت شده اند. بيش ترين فراواني بيماري زمينه اي، مربوط به فشار خون با 9 درصد بوده است. در بين افراد داراي شكستگي، شكستگي دنده با 7/10 درصد داراي بالاترين فراواني بوده است. 8/80 درصد از بيماران تروماي غيرنافذ قفسه سينه، 2/15 درصد از بيماران تروماي نافذ قفسه سينه و 4 درصد هر دو را شامل شده اند. ميانگين فشار خون سيستوليك در بيماران مورد مطالعه 56/23 ± 07/120 بوده كه بيشترين فراواني مربوط به رده 89< با 9/94 درصدبوده است. ميانگين تعداد تنفس در بيماران مورد مطالعه 17/4 ± 79/21 بوده كه بيشترين فراواني مربوط به رده 29- 10 با 96 درصد بوده است. ميانگين GCS در بيماران مورد مطالعه 95/2 ± 14/13 بوده كه بيشترين فراواني مربوط به رده 15-13 با 8/76 درصد بوده است. ميانگين RTS در بيماران مورد مطالعه 26/1 ± 45/11بوده كه بيشترين فراواني مربوط به رده (12-10) با 5/91 درصد بوده است. بر اساس نتايج حاصله، RTS با بهبود و مرگ در بيماران با تروماي قفسه سينه مورد بررسي ارتباط داشته است (001/0>P). بدين صورت كه ميانگين نمره RTSدر افرادي كه فوت كرده اند پايين تر از افرادي بود كه بهبود يافته بودند. نتيجه گيري: RTS به طور معنادار پيشگويي كننده بهبودي و مرگ بيماران با تروماي قفسه سينه در جمعيت مورد مطالعه مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا رشت بوده است در حالي كه ارتباط معناداري بين سن، جنسيت، شكستگي استخواني قفسه سينه، بيماري زمينه اي و نوع تروما با بهبودي يا مرگ و مير بيماران با تروماي قفسه سينه مشاهده نشده است. واژگان كليدي: قفسه سينه، ضربه، تعيين نمرات معيار تعديل شده تروما، مرگ

180141

علوم پزشكي گيلان