بررسي ميزان بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده مراجعه كننده به بخش راديوتراپي بيمارستان توحيد سنندج و ارتباط آن با پارامتر هاي راديوتراپي از سال 89 تا 99

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: سرطان معده دومين سرطان شايع در سراسر دنياست. اين سرطان به عنوان دومين عامل مرگ ناشي از سرطان در جهان شناخته شده است. ميزان ابتلا در مردان تقريباً دو برابر زنان است. در ايران سرطان معده در رتبه نخست شايع ترين سرطان براي مردان و رتبه سوم در زنان بعد از سرطان پستان و روده بزرگ مي باشد. سرطان معده در مراحل اوليه معمولا فاقد علامت باليني مي باشد و با پيشرفت بيماري و درگيري بيشتر بافت ها معمولا بيماران دچار درجات متفاوتي از احساس ناراحتي در دستگاه گوارش فوقاني مي شوند كه شدت ان از احساس پري بعد از غذا خوردن تا درد مداوم در مراحل پيشرفته ي بيماري متفاوت است. آدنوكارسينوم ها 85% از موارد سرطان معده را شامل مي‌شوند ساير موارد به ترتيب شيوع شامل لنفوم ها، GISTs و ليوميوساركوما ها مي باشند. درمان اصلي سرطان معده، در مراحل اوليه جراحي است و راديوتراپي و شيمي درماني درصورت نياز به صورت تكميلي انجام مي شود. در درمان مراحل پيشرفته بيماري نيز از اقدامات جراحي، راديوتراپي و شيمي درماني استفاده مي شود. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اثرات راديوتراپي و ساير عوامل موثر بر بقاي بيماران سرطان معده مي باشد. مواد و روش ها: مطالعه ي حاضر يك بررسي هم گروهي گذشته نگر از نوع توصيفي تحليلي مي باشد. براي انجام اين مطالعه به مركز راديوتراپي توحيد سنندج مراجعه شده و بيماران مبتلا به سرطان معده كه از سال 1389 تشخيص داده شده اند وارد مطالعه شده‌اند. اطلاعات مربوط به دزيمتري با استفاده از نرم افزار ISOgray جمع آوري شد و از طريق تماس تلفني با بيماران يا خانواده ي آن ها از وضعيت حيات بيماران اطلاع گرفته شد. پس از انجام دادن اقدامات فوق اطلاعات هر بيمار داخل چك ليست وارد شده و جهت انجام آناليز هاي آماري وارد نرم افزار 26SPSS گرديد. يافته ها: ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 79/62 بود. درصد فراواني زن و مرد به ترتيب 6/32 و 4/67 درصد مي باشد. درصد فراواني جمعيت ساكن روستا و شهرنشين به ترتيب 2/43 و 8/56 درصد مي باشد. ميانگين دوز پرتودرماني برحسب گري (Gy ) در بيماران مورد مطالعه برابر با 93/47 بود ميانگين حجم درماني مورد نظر در بيماران مورد مطالعه برابر 17/1134 سانتي متر مكعب بود و ميانگين درصد دوز دريافتي در اين بيماران برابر 21/101 درصد بود. ميانگين بقاي بيماران مورد مطالعه برابر با 02/23 ماه مي باشد. ميزان بقاي بيماران در سال اول 22/50 درصد، در سال سوم 44/37 درصد و در سال پنجم 33/12 درصد مي باشد. نتايج: تجزيه و تحليل اطلاعات جمع اوري شده حاكي از آن بود كه مقدار دوز پرتو درماني داده شد حجم درماني مورد نظر درصد دوز دريافتي و تعداد جلسات درمان تاثيري بر ميزان بقاي بيماران ندارد. جنس و محل سكونت بيماران ارتباطي با ميزان بقا ندارد. سن در زمان تشخيص، درجه ي تومور و متاستاز بيماري عوامل تاثير گذاري در ميزان بقاي بيماران مي باشند. كلمات كليدي: سرطان معده، بقا، راديوتراپي

180046

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مهران ياراحمدي