طراحي و سنتز مشتقات N-آريل-2-بنزوئيل بنزايميدازول به عنوان تركيبات جديد با اثرات بالقوه ضد تجمع پلاكتي

رشت

بيماري قلبي عروقي يكي از شايع ترين بيماري هاييست كه علت اصلي مرگ و مير در دنيا به شمار ميرود. تجمع پلاكت ها نقش مهمي در ايجاد لخته ايفا ميكنند و رسپتور P2Y12 نقش مركزي در تجمع پلاكتي دارد. لذا داروهاي مهار كننده ي P2Y12 به طور گسترده در پيشگيري و درمان بيماري هاي قلبي عروقي استفاده ميشود. مطالعات نشان ميدهد آنالوگ هاي پوريني به علت شباهت ساختاري با ADP كه ليگاند اندوژن P2Y12 است پتانسيل مهار رسپتور P2Y12 را دارند و اثرات ضد تجمع پلاكتي از خود نشان ميدهند. بنزايميدازول مولكولي است كه از نظر ساختاري، شباهت زيادي به هسته ي باز هاي پوريني دارد. از طرف ديگر در مطالعات اثرات ضد پلاكتي جالب توجهي از مشتقات آريل ايندازولي و آريل ايندولي مشاهده شده است.در نتيجه در اين تحقيق سنتز گروه جديدي از مشتقات آريل بنزايميدازولي حاوي استخلاف هاي مختلف از نظر الكترون كشندگي و ليپوفيليسيته با انتظار اثرات بالقوه ضدتجمع پلاكتي مدنظر مي باشد. مواد و روش ها: مقادير مناسبي بنزايميدازول در پيريدين و تري اتيل آمين تحت شرايط مناسب (گاز نيتروژن و حمام يخ) با مشتقات بنزوئيل كلرايد وارد واكنش ميشود. پس از 24 ساعت، با سديم هيدروكسايد رفلاكس شده و داخل مخلوط يخ و آب دو روز داخل يخچال نگه داري ميشود. محصول مورد نظر در اتانول ريكريستاليزه ميشود. محصولات توليد شده با 2-برومو استوفنون در حلال استون و در حضور پتاسيم كربنات واكنش داده و محصولات نهايي را توليد ميكنند. بحث و نتيجه گيري: در اين مطالعه در مجموع 12 تركيب شامل 6 تركيب از مشتقات 2-بنزوئيل بنزايميدازول و 6 تركيب از مشتقات N-آريل-2-بنزوئيل بنزايميدازول به عنوان تركيبات جديد با اثرات بالقوه ضد پلاكتي سنتز شد. نتايج روش هاي اسپكتروسكوپي مختلف شامل NMR، IR و GC-MS نشان داد تركيبات با خلوص مناسب توليد شده اند.

180037

علوم پزشكي گيلان