عنوان
بررسي ميزان آگاهي دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان درباره ي اختلالات تمپورومنديبولار در سال 99-1398
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: اختلالات مفصل تمپورومنديبولار در زندگي امروز شيوع زيادي دارد و غالباً به دليل عدم مهارت باليني در تشخيص، ناديده گرفته مي¬شود. درمان مناسب نيازمند آموزش عالي و كسب دانش و مهارت¬هاي كافي براي تشخيص اختلالات مفصل گيجگاهي فكي مي¬باشد بنابراين بر آن شديم مطالعه¬اي با هدف بررسي ميزان آگاهي دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان درباره¬ي اختلالات تمپورومنديبولار در سال 99-1398 انجام دهيم.
مواد و روشها: دانشجويان بعد از تكميل پرسشنامه آن را به مجري تحقيق بر گردانند. سوالات پرسشنامه شامل تشخيص و درمان اختلالات تمپورومنديبولار بود. بعد از جمع¬آوري پرسشنامه¬ها به هر يك از سوالات با پاسخ¬هاي درست امتياز 1 داده شد و سپس مجموع امتيازات آنان از كل 16 امتياز محاسبه گرديد. 10 سوال ابتداي پرسشنامه درباره¬ي تشخيص اختلالات تمپورومنديبولار (جنبه¬ي تشخيصي) و 6 سوال انتهايي درباره¬ي درمان بود. مجموع آگاهي درباره جنبه¬هاي تشخيصي و درماني اختلالات TMD به عنوان آگاهي كل درباره¬ي احتلالات تمپورومنديبولار درنظر گرفته شد. پرسشنامه¬ها ميان 73 نمونه آماري مطالعه توزيع شد.
نتايج: از 73 نفر، 70 نفر در مطالعه شركت كردند. ميانگين سني افراد مورد بررسي در اين پژوهش 9/1±8/25 سال مي¬باشد 60 درصد (42 نفر) افراد شركت كننده زن و مابقي مرد بوده¬اند. 50 درصد (35 نفر) افراد شركت كننده در انزلي و 50 درصد (35 نفر) در رشت مشغول به تحصيل بودند. ميانگين امتيازات آگاهي كل دانشجويان سال آخر دندانپزشكي 8/1±5/10 دانشجويان رشت 6/1±1/11 و دانشجويان انزلي 8/1±8/9 از 16 برآورد گرديد. ميانگين نمرات سوالات تشخيصي 3/1±25/6 از 10 و ميانگين نمرات سوالات درماني 24/1±9/3 از 6 بود. نتيجه آزمون Mann-whitney نشان داد اختلاف آماري معني¬داري در ميانگين نمرات آگاهي براساس محل دانشگاه وجود دارد (005/0P=). براساس نتيجه بدست آمده از آزمون spearman نمره آگاهي با سن ارتباط آماري معني¬داري نداشت (57/0P=). همچنين براساس نتيجه بدست آمده از آزمون T Test نمره آگاهي در دو گروه مردان و زنان اختلاف آماري معني¬داري نداشت (91/0P=).
نتيجهگيري: دانشجويان سال آخر دندانپزشكي مشغول به تحصيل در دانشكده¬هاي دندانپزشكي گيلان آگاهي قابل قبول و نسبتا مناسبي درباره اختلالات مفصل گيجگاهي فكي داشته¬اند؛ به¬طوري كه توانستند بيش از نصف نمرات را اخذ كنند. با اين حال در برخي جنبه¬ها ضعف از نظر آگاهي در ميان دانشجويان وجود داشته و نياز به افزايش آگاهي تا رسيدن به سطح مطلوب در ميان آن¬ها احساس مي¬گردد.
شماره ركورد
179855
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان