بررسي ارزش پيشگويي كننده ي ضربان قلب و فشار خون و شاخص شوك و فشار نبض در پيش آگهي مورتاليتي در بيماران مولتيپل تروما بيمارستان پورسينا شهر رشت در سالهاي 1396-1397

بندرانزلي

مقدمه: تروما يكي از بيشترين دلايل مراجعه به اورژانس ها و مرگ و مير در سنين مختلف مي باشد . در ارزيابي هاي اوليه تشخيص به موقع و درست موقعيت هاي تهديد كننده ي حيات از اهميت ويژه اي برخوردار مي باشد , متعاقبا ارزيابي هاي اوليه ي بيمار از جمله اندازه گيري نشانگر هاي علايم حياتي حايز اهميت مي باشد . در اين مطالعه تلاش شده كه نشانگر هاي علايم حياتي اوليه مورد استفاده در ترياژ بيماران از جمله فشار خون و ضربان قلب و همچنين دو شاخص علايم حياتي محاسباتي شامل شاخص شوك وفشار نبض را از نظر ارتباط با مرگ و مير اين بيماران و همچنين ميزان قدرت پيشگويي كنندگي مرگ و مير بيماران مورد بررسي قرار بگيرد . مواد و روش: در اين مطالعه، اطلاعات مربوط به بيماراني كه از ابتداي فروردين 1396 تا انتهاي اسفند 1397 كه به علت تروما به بخش اورژانس بيمارستان پورسيناي رشت مراجعه كرده اند و سابقه يك بار ورود به بخش اورژانس 1 را داشته اند از سيستم HIS و سامانه ي ثبت سيستم تروماي استان گيلان استخراج شد كه در آن سيستم كليه اطلاعات دموگرافيك بيماران ثبت شده است. سپس اطلاعات مورد نياز بيماران و شرح حال آنها از پرونده بيمار استخراج و داده ها وارد نرم افزار STATA شد. و از الگوي رگرسيون لوجستكي براي بررسي پيشبيني كننده هاي مرتبط با مرگ و مير و از منحني ROC اقداام به تعيين بهترين Cut off point براي پيشبيني مرگ و مير استفاده شده. نتايج: در طي يك دوره ي دو ساله , پرونده و اطلاعات 2230 بيمار مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته . كه از بين اين تعداد 21.2درصد خانم و 78.8 درصد آقا بوده اند . ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 39.48 سال بوده كه شامل بيماران يك ساله تا 92 ساله مي شود , همچنين ميانگين زمان رسيدن به بيمارستان 156.832 دقيقه بوده است . مدت زمان بستري بيماران از يك روز تا 30 روز متغير بوده . در كل 90 بيمار معادل 4.04 درصد از بيماران مورد مطالعه فوت كرده اند . ميانگين فشار خون 72.04/116.02 و ضربان قلب 83.25 وتنفس19.94 و شاخص شوك 0.73 و فشار نبض 44.31 بدست آمده .شاخص شوك ارتباط معني داري با مرگ و مير داشته و با نسبت شانس 49.12306 رابطه مستقيم با مرگ و مير دارد .فشار نبض با P(0.082) و تعداد تنفس با P(0.125) و فشار خون دياستولي با P(0.062)رابطه ي معني داري با مرگ و مير نداشتند ,فشار خون سيستولي با P(0.002) و نسبت شانس 0.9612475 رابطه معني دار وارونه با مرگ و مير نشان داده و ضربان قلب با P(0.00) و نسبت شانس 1.065231رابطه معني دار مستقيم با مرگ و مير داشته. همچنين در بررسي اين متغير ها با منحني ROC , عدد AUROC براي شاخص شوك و فشار نبض و ضربان قلب و تعداد تنفس و فشار خون سيستوليك و دياستوليك به ترتيب :0.61و0.45و0.63و0.56و 0.57و 0.54 بدست آمده كه به اين ترتيب فشار نبض و تعداد تنفس و فشار خون فاقد ارزش پيشگويي كننده ي مرگ و مير و شاخص شوك و ضربان قلب داراي ارزش متوسط در پيشگويي مرگ و مير بوده اند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده , شاخص شوك و ضربان قلب جهت بررسي هاي اوليه بيماران , داراي ارزش بالاتري نسبت به فشار خون و تعداد تتنفس و فشار نبض هستند , اين در حاليست كه كاربرد اين نشانگرها در كنار يكديگر مي تواند ارزش پيشگويي كنندگي خوبي در مرگ و مير بيماران به همراه داشته باشد .

176800

علوم پزشكي گيلان