بررسي درك پرستاران از مهم ترين عوامل استفاده از مهار فيزيكي در بخشهاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني استان گيلان در سال 99-98

رشت

مقدمه: مهار فيزيكي به عنوان يكي از روشهاي حفظ ايمني بيمار در بخشهاي ويژه به منظور پيشگيري از آسيب به خود وتضمين يك درمان ايمن مورد استفاده قرار ميگيرد. از آنجا كه نياز به استفاده ازمهار براي حفظ سلامت بيماران بر پايه ي قضاوت پرستاران صورت گرفته و استفاده پرستاران از مهار فيزيكي بسيار گسترده مي باشد، لذا لازم است كه جهت استفاده بهينه از مهارفيزيكيوجلوگيري از عوارض آن درك پرستاران از مهم ترين عوامل استفاده از مهار فيزيكي شناسايي شوند. فقط مواد و روش ها را بنويسيد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر با هدف تعيين درك پرستاران از مهم ترين عوامل استفاده از مهار فيزيكي در بخشهاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي - درماني استان گيلان در سال 99-98 ، انجام گرفت. در اين مطالعه تحليلي – مقطعي، 229 پرستار شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي و خذمات بهداشتي – درماني استان گيلان به روش سر شماري انتخاب شدند.. داده ها در اين مطالعه با استفاده از يك ابزار دو بخشي محقق ساخته جمع آوري گرديد كه بخش اول شامل مشخصات فردي – شغلي نمونه ها و بخش دوم متشكل از 14 عبارت بوده كه هركدام بيانگر يكي از دلايلي است كه بيماران بستري ، ممكن است به علت آن مهار شوند.امتياز اين ابزار حداقل 14و حداكثر 70 ميباشد. شركت كنندگان با دادن امتياز به اين ابزار ضمن مشخص كردن درك خود از استفاده از مهار فيزيكي، مهمترين دلايل خود در استفاده از مهار را نيز رتبه بندي نمودند. كسب امتياز بالاتر نشان دهنده باور بالاي پرستار درمورد كارايي و ايمن بودن استفاده از مهار فيزيكي و تمايل به استفاده از آن بود. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه 21 و آمار توصيفي و استنباطي (ميانگين، انحراف معيار، ميانه ، فراواني و ميانگين رتبه اي تي تست مستقل و آناليز واريانس و رگرسيون خطي چند گانه ) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: نتايج نشان مي دهد ميانگين امتيازي كه پرستاران مورد پژوهش بر اساس پرسشنامه كسب كرده اند 6/62 بوده كه نشان دهنده تمايل بالاي آنان به استفاده آنها از مهار فيزيكي ميباشد. بر اساس يافته ها تقريبا نيمي از واحد هاي مورد پژوهش( %44/98) در بيش از 75 درصد موارد از مهار فيزيكي استفاده ميكردند و كمترين ميزان استفاده آنها از مهار فيزيكي 5 درصد و بيشترين ميزان 100 درصد بوده است. مهم ترين عوامل استفاده از مهار فيزيكي به تر تيب شامل پيشگيري از خروج لوله تراشه و پيشگيري از افتادن بيمار از تخت و پيشگيري از خروج درنها ميباشد. همچنين نتايج نشان ميدهد در ارتباط با متغير هاي فردي بين نمره درك پرستاران از استفاده از مهار فيزيكي و جنسيت (p=0/003) و تحصيلات(p=0/027)و بر حسب متغير هاي شغلي، بين نمره درك و نوع استخدام(p=0/002)،تعداد تخت فعال بخش(p=0/006) و گذراندن دوره آموزشي(p=0.004) و بيمارستان و نوع بخش آي سي يو (P=0/002) ارتباط آماري معني داري وجود داشت. نتيجه گيري: با عنايت به يافته هاي اين مطالعه، لزوم تاكيد بيشتر بر مطالب آموزشي مربوط به ايمني و حفاظت بيماران و آموزش تئوري و عملي نحوه درست بكار گيري مهار فيزيكي و پايش بيمار تحت مهار فيزيكي در راستاي كاهش عوارض ناشي از بكار گيري اين روش و در نظر داشتن ساير روشهاي حفظ ايمني بيمار با كمترين ميزان عوارض جسماني و رواني، برجسته مي گردد. كليد واژه ها: درك، كادر پرستاري بيمارستان، مهار فيزيكي، بخش مراقبت ويژه

176796

علوم پزشكي گيلان