بررسي اثر محافظتي شناختي ليوتيرونين در بيماران مبتلا به اختلال خلقي تحت درمان الكترو شوك

رشت

مقدمه و هدف: درمان الكتروشوك(ECT) يكي از رايجترين روشهاي درمان در روانپزشكي است، كه معمولاً در بيماراني كاربرد دارد كه به ساير اقدامات درماني پاسخ نداده اند. عمده ترين كاربرد اين روش در درمان اختلالات خلقي شديد است. با توجه به وضعيت شناختي ناشي از اين روش درمان و گزارش برخي مطالعات در مورد اثرات مثبت هورمونهاي تيروئيد بر عوارض شناختيECT ، اين مطالعه با هدف بررسي اثر محافظتي شناختي ليوتيرونين در بيماران مبتلا به اختلال خلقي تحت درمان الكتروشوك انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر كارآزمايي باليني فاز III مي باشد. جمعيت مورد مطالعه 92 نفر از بيماران مبتلا به اختلال خلقي بيمارستان شفا بودند، كه تشخيص بيماري بر اساس مصاحبه باليني بر مبناي DSM-5 توسط روانپزشك گرفتند. بيماران بعد از اخذ رضايت نامه آگاهانه با رعايت معيارهاي ورود و خروج از مطالعه، به روش نمونه گيري آسان و در دسترس وارد مطالعه شدند. پس از نمونه گيري، نمونه ها به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تخصيص داده شدند. افراد گروه مداخله الكتروشوك(6جلسه) و دو عدد قرص ليوتيرونين(25 ميكرو گرم، روزانه) به مدت 6 هفته و گروه كنترل، الكتروشوك دريافت كردند. اثر بخشي درمان در شروع مطالعه و شش هفته بعد مداخله با نمره بدست آمده مقياس حافظه وكسلر (WMS) و ابزار بررسي مختصر وضعيت رواني (MMSE) ارزيابي شد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 23 تحليل شدند. نتايج: در اين مطالعه وضعيت شناختي براساس پرسشنامه هاي حافظه وكسلر و وضعيت شناختي MMSE سنجيده شد. دامنه نمرات وضعيت شناختي بين 0 تا 31 و افزايش نمره نشان دهنده كاهش وضعيت شناختي مي باشد. نتايج بدست آمده از آزمون تي زوجي نشان داد كه ميانگين نمره وضعيت شناختي در گروه مداخله قبل از درمان 21/3±45/24 بوده و اين نمره در پايان درمان به طور معنادار به مقدار 15/2±91/26 افزايش يافته است (0001/0>P). جهت مقايسه نمره حافظه وكسلر و زير مؤلفه هاي آن قبل و بعد از درمان به ترتيب از آزمون تي زوجي و از آزمون ناپارامتري ويلكاكسون استفاده شد. نتايج نشان داد ميانگين نمره كل حافظه وكسلر قبل از درمان با مقدار 29/15±98/75 در انتهاي درمان به طور معناداري به مقدار 29/14±07/83 افزايش يافته است (0001/0>P). سطوح معناداري آزمون ويلكاكسون حاكي از آن است كه بين نمرات قبل و بعد از درمان در همه زير مؤلفه ها تفاوت معنادار وجود داشته است (05/0>P). همچنين نتايج نشان داد ميانگين نمره وضعيت شناختي در گروه كنترل قبل از درمان و در پايان درمان به طور معنادار افزايش يافته است (0001/0>P). وضعيت شناختي در هر دو گروه بهتر شد ولي در گروه مداخله تغيير بيشتري مشاهده شد. بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي توان گفت استفاده از مكانيسم هاي درماني براي كم كردن يا از بين بردن عوارض ناشي از درمان الكتروشوك لازم به نظر مي رسد. كليد واژه: شناخت، ليوتيرونين، اختلال خلقي، درمان الكتروشوك

176769

علوم پزشكي گيلان