عنوان
بررسي ميزان بروز و روند مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در استان كردستان در مقايسه با كشور در طي سال هاي 1389 تا 1397
نويسنده اصلي
احمدي، سميره
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: غرق شدگي يكي از عوامل مهم مرگ و مير است كه امكان قابل ملاحظه اي نيز براي پيشگيري از آن وجود دارد. هدف از اين پژوهش بررسي ميزان بروز و روند مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در استان كردستان در مقايسه با كشور در طي سال هاي 1389 تا 1397 است.
روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي بود كه جمعيت مورد مطالعه آن را جمعيت كل كشور به تفكيك استان ها تشكيل مي دادند. تمام موارد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در طي سال هاي 1389 تا 1397 در ايران وارد اين بررسي شدند. اطلاعات مرگ و مير از داده هاي موجود در سازمان پزشكي قانوني استخراج شد. اطلاعات جمعيتي مورد نياز استان ها نيز از داده هاي سرشماري سايت مركز آمار ايران در سال هاي 1390 و 1395 استخراج شد. براي هر استان ميزان بروز مرگ و مير ناشي از غرق شدگي بر اساس تعداد موارد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در يك سال تقسيم بر جمعيت همان سال محاسبه شد و روند بروز مرگ و مير ناشي از غرق شدگي هم جداگانه بررسي شد. در نهايت روند بروز مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در استان كردستان در مقايسه با ساير استان ها مورد بررسي قرارگرفت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار هاي SPSS ورژن 22 و ميكروسافت اكسل نسخه 2016 صورت گرفت. براي بررسي اختلاف مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در سال هاي مختلف هم از رگرسيون پواسون استفاده شد.
يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه در طي سال هاي 1389 تا 1397 درمجموع 8577 مورد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي دركشور رخ داده است. بيشترين موارد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي مربوط به سال 1389 با 1134 مورد و كمترين موارد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي مربوط به سال 1397 با 518 مورد بوده است. به تفكيك جنسيت بيشترين موارد مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در مردان مربوط به سال 1389 با 1000 مورد و در زنان مربوط به سال 91 با 182 مورد بوده است. مقايسه ميزان بروز مرگ و مير ناشي از غرق شدگي براساس شاخص خطر نسبي با استفاده از رگرسيون پواسون در سال هاي مختلف در كشور نشان داد كه تغييرات كاهشي در ميزان بروز مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در طي سالهاي 89 تا 97 معني دار بوده است. تغييرات در استان كردستان هم در طي اين سال ها تقريبا روند كاهشي داشته اما معني دار نبوده است.
نتيجه‌گيري: استان كردستان در طول سال هاي 1389 تا 1397 در رتبه 16-20 از نظر مرگ و مير ناشي از غرق شدگي قرار دارد. استان هاي مازندران و خوزستان بيشترين آمار مرگ و مير ناشي از غرق شدگي در كشور را به خود اختصاص مي دهند. براي پيش گيري موثر از غرق شدگي، نيازمند سياست گذاري، تدوين و اجراي برنامه اي دقيق با توجه به عوامل خطر شناخته شده مي باشد.
واژگان كليدي: بروز، غرق شدگي، مرگ و مير
شماره ركورد
176722
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي عمومي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
خالد رحماني