بررسي مقايسه اي دهان شويه حاوي پروپوليس و كلرهگزيدين دي گلوكونات در كنترل التهاب لثه ناشي از تجمع پلاك در بيماران مراجعه كننده به كلينيك دندانپزشكي واحد پرديس بين الملل دانشگاه علوم پزشكي گيلان- بندرانزلي در سال هاي 1399-1398

بندرانزلي

مقدمه و هدف: درباره اينكه دهان شويه حاوي پروپوليس ايراني ميزان ميانگين شاخص¬هاي پلاك و لثه را در افراد مبتلا به التهاب مزمن لثه بهبود مي¬بخشد، شواهد بسيار محدود است. هدف مطالعه حاضر بررسي مقايسه¬اي اثر دهان شويه حاوي عصاره پروپوليس با دهان شويه كلرهگزيدين دي گلوكونات در بيماران مبتلا به التهاب مزمن لثه ناشي از تجمع پلاك بود. روش انجام كار: در اين مطالعه مداخله¬اي، 28 بيمار مبتلا به التهاب مزمن لثه با سن بين 18-50 سال انتخاب و به دو گروه 14 نفره تقسيم شدند. براي همه افراد پارامترهاي پريودنتال شامل شاخص پلاك و شاخص لثه اوليه اندازه¬گيري و ثبت شد. گروه A دهان شويه كلرهگزيدين دي گلوكونات و گروه B دهان شويه حاوي پروپوليس دريافت كردند. همه افراد به مدت دو هفته از دهان شويه¬ها استفاده كردند و مجددا تمامي پارامترها ارزيابي و ثبت شد. براي مقايسه پارامترهاي پريودنتال بين دو گروه از آزمون Independent t-test و براي مقايسه درون گروهي از آزمون Paired t-test استفاده شد. نتايج: مقايسه داده¬ها نشان دادند كه دو هفته بعد از دهان شويه كردن، ميزان ميانگين شاخص پلاك(PI) در گروه كلرهگزيدين (63/1±71/21) به¬طور معني¬داري كمتر از گروه پروپوليس (96/5 ± 21/33) بود درحاليكه ميزان ميانگين شاخص پلاك ‌و شاخص لثه در گروه پروپوليس (PI, GI) (96/5 ± 21/33) و (49/0 ± 35/0) به¬طور معني¬داري در مقايسه با زمان پايه كاهش يافت (0/0 P=). نتيجه¬گيري: دهان شويه حاوي پروپوليس به¬طور معني¬داري موجب كاهش ميزان ميانگين شاخص¬هاي پلاك و لثه در افراد مبتلا به التهاب لثه مزمن نسبت به زمان پايه شد. اگرچه اين ميزان از كاهش به اندازه دهان شويه كلرهگزيدين دي گلوكونات، كه در مقايسه با دهان شويه حاوي پروپوليس بيشترين ميزان كاهش داشت، نبود اما باعث بهبود التهاب لثه ناشي از تجمع پلاك بدون عوارض جانبي مي¬شود‌.

176569

علوم پزشكي گيلان