پيوند ميتوكندري و بررسي اثرات ترميمي آن در مدل آسيب حاد كليوي در موش صحرايي

لنگرود

چكيده مقدمه: آسيب حاد كليوي يك بيماري بالقوه مزمن است كه با مرگ و مير بالا همراه است. در حال حاضر هيچ روش درماني واقعي براي آسيب حاد كليوي در دسترس نيست و در صورت وجود، آن‌ها عمدتاً ماهيت محافظت كننده دارند؛ بنابراين، تلاش براي يك استراتژي درماني جديد ضروري به نظر مي‌رسد. ثابت شده است كه اختلال عملكرد ميتوكندري نقش مهمي در مرگ سلولي كليوي در طي آسيب حاد كليوي دارد؛ بنابراين، جايگزيني يا تقويت ميتوكندري هاي آسيب ديده در پي آسيب مي‌تواند هدف مداخله درماني باشد. در حقيقت، ما از اين استراتژي استفاده كرده و يك مداخله جديد براي درمان خاص آسيب كليوي با پيوند ميتوكندري را معرفي كرديم. مواد و روش ها: در يك مدل حيواني از آسيب حاد كليوي، ميتوكندري هاي زنده را كه از يك ماهيچه سالم خود حيوان جدا شده با تزريق به شريان كليوي به كليه آسيب ديده پيوند زده شدند. نتايج: يافته‌هاي ما نشان داد كه پيوند ميتوكندري، سلول‌هاي توبولار كليوي را از مرگ نجات داده، عملكرد كليه بازيابي شده، آسيب كليه بهبود يافته، پتانسيل احيا كننده توبول هاي كليوي را بهبود بخشيده و ايسكمي/ آپوپتوز ناشي از رپرفيوژن را كاهش داده است. نتيجه گيري: اگرچه مطالعات بيشتر از جمله كارآزمايي باليني در اين زمينه مورد نياز است، يافته‌هاي ما يك افق جديد براي توسعه يك استراتژي درماني جديد براي آسيب حاد كليوي باز مي‌كند. بهبود كيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي كليه، كاهش عوارض و مرگ و مير و رفع مشكلات همودياليز و پيوند عضو و كاهش هزينه‌هاي درماني از مزاياي استراتژي درماني پيشنهادي ما است. كليد واژه‌ها؛ ايسكمي/ رپرفيوژن، نارسايي كليه، پيوند ميتوكندري، درمان جديد

176455

علوم پزشكي گيلان