بررسي پيامد هاي كوتاه و بلند مدت بيماران تروماي بلانت سر با و يا بدون سابقه مصرف داروهاي ضدانعقاد يا ضدپلاكت در بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1399

رشت

مقدمه: آسيب تروماتيك مغزي (TBI) يكي از مشكلات چالش برانگيز جامعه پزشكي است كه به دنبال آسيب جمجمه ايجاد شده و از علل اصلي مرگ و ناتواني طولاني مدت تلقي مي شود. توجه ويژه به بيماران مسن تروماي سر به دليل شيوع بالاي استفاده از داروهاي ضد پلاكتي در آنها حائز اهميت است. برخي مطالعات هيچ ارتباطي بين تجويز آسپرين و بروز آسيب هاي داخل جمجمه اي پس از تروما را گزارش نكرده اند. اما برخي مطالعات ديگر بروز خونريزي داخل جمجمه اي و مرگ و مير ار با مصرف داروهاي ضد پلاكتي مرتبط دانسته اند. روش كار: در اين مطالعه كه به صورت كوهورت گذشته نگر در سال 1400 و در دانشگاه علوم پزشكي گيلان، ايران طراحي شده است، پيامد ها و خصوصيات 240 بيمار كه دچار آسيب مغزي بدنبال تروماي بلانت سر شده اند در دو گروه (هر گروه 120 نفر) براساس مصرف و يا عدم مصرف داروهاي آنتي كواگولان و آنتي پلاكت بررسي و مقايسه مي شوند. پيامدهاي كوتاه مدت با استفاده از اطلاعات موجود در پرونده بيماران و بر اساس چك ليست مطالعاتي شامل اطلاعات دموگرافيك بيماران، اطلاعات باليني بيماران و اطلاعات تصويربرداري بيماران با بررسي پرونده بيماران جمع آوري شد. پيامد هاي ثانويه بيماران به صورت تماس تلفني طي پيگيري انجام شده 3 تا 6 ماه پس از تاريخ ترخيص بيمار انجام گرفت و از معيار هاي modified Rankin Scale (mRS) و extended Glasgow Outcome Scale (GOS-E) استفاده شد. يافته ها: در مطالعه حاضر به طور كلي، از مجموع 240 بيمار مورد بررسي 196 نفر مرد (7/81%) و 44 نفر زن (3/18%) بودند و ميانگين سني آنها 62.52 مي باشد. به طور كلي 89 بيمار سابقه فشارخون بالا (HTN)، 63 بيمار سابقه ديابت مليتوس (DM)، 33 بيمار سابقه انفاركتوس قلبي (MI)، 15 بيمار سابقه سكته مغزي هموراژيك داشته و هيچ بيماري با سابقه سكته مغزي غير هموراژيك يافت نشد. همچنين در مجموع 113 بيمار (1/47%) در زمان بستري تا زمان پيگيري فوت كردند. از 120 بيمار مصرف كننده داروهاي آنتي كواگولان و آنتي پلاكت، 108 بيمار آسپرين (45%)، 29 بيمار كلوپيدوگرل (1/12%)، 14 بيمار وارفارين (8/5%) و 4 بيمار ريواروكسابان (7/1%) مصرف مي كردند. طبق نتايج مطالعه ما تصادف جاده اي شايعترين مكانيسم تروماي بلانت سر بوده است به صورتي كه 146 مورد تصادف جاده اي (8/60%)، 53 مورد سقوط همتراز (08/22%) و 41 مورد سقوط غيرهمتراز (08/17%) گزارش شد. 78 بيمار دچار شكستگي جمجمه (5/32%)، 20 بيمار دچار هماتوم خارج جمجمه اي (33/8%)، 62 بيمار دچار اختلال نورولوژيك (83/25%) شامل همي فاشيال پارزي، همي پارزي و تشنج شدند. در مجموع از ميان 240 بيمار مورد مطالعه، 120 نفر (50%) انتوبه شدند، 70 نفر (16/29%) نياز به جراحي داشتند، 122 بيمار (83/50%) به بستري در بخش ICU نياز داشتند. نتايج: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه مصرف اين دارو ها بر سطح هوشياري بدو بستري بيماران تروماي بلانت سر تاثيري ندارد اما مي تواند موجب كاهش سطح هوشياري هنگام ترخيص آن ها شود. اختلالات نورولوژيك در بيماران مصرف داروهاي آنتي كواگولان و آنتي پلاكت بيشتر رخ مي دهد. همچنين نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه سابقه مصرف داروهاي آنتي كواگولان و آنتي پلاكت بر خونريزي داخل جمجمه اي، نياز به جراحي مغزي، نياز به انتوباسيون و بستري در بخش ICU، مدت بستري بيماران و حتي ميزان فوت بيماران تاثير قابل توجهي ندارد و عوامل زمينه اي مانند سن و بيماري هاي زمينه اي تاثير بسزايي در تشديد اين متغير ها دارند. با اين حال، سابقه مصرف داروهاي آنتي كواگولان و آنتي پلاكت مي تواند طي 3 تا 6 ماه بعد از تروماي بلانت سر بر عملكرد بيمار تاثير داشته و موجب بهبود پيامد هاي طولاني مدت بيماران شود.

176150

علوم پزشكي گيلان