بررسي الگوي مصرف ونكومايسين در بيماران مراقبت هاي ويژه بيمارستان پورسينا رشت

مقدمه: Drug Utilization eva‎luation(DUE) ازجمله اين مطالعاتي هستند كه جهت بررسي تجويز منطقي داروها انجام مي شوند. ونكومايسين آنتي¬بيوتيك است كه امروزه استفاده زياد و نابجا از آن سبب بروز سوش¬هاي مقاوم شده است با توجه به نگراني¬هاي موجود در اين رابطه و در دسترس نبودن جايگزين مناسب بر آن شديم تا مطالعه اي جهت بررسي الگوي مصرف ونكومايسين در بيماران مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان پورسينا رشت انجام دهيم مواد و روش¬ها: در اين مطالعه اطلاعات مربوط به تعداد 124 بيمار بستري در بخش مراقبت¬هاي ويژه مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات مربوط به بستري، تجويز دارويي و دموگرافيك و آزمايشات بيماران جمع¬آوري شده، ميزان دوز توصيه شده بر اساس UPTODATE و همچنين فرمول كينتيكي بيماران مقايسه شد. تمامي داده‌ها پس از جمع¬آوري وارد نرم‌افزار SPSS شده و آناليزهاي آماري انجام گرفت. سطح معني¬داري آزمون¬ها با (005/0>P) مشخص شد. نتايج: براساس نتايج اين مطالعه 3/65% از افراد مورد بررسي مرد بوده و ميانگين سني بيماران 11/49 سال بود. تجويز ونكومايسين به دنبال انجام جراحي(8/75%) بوده و سپسيس شايع¬ترين علت تجويز ونكومايسين بود. در اكثريت موارد دوز لودينگ(80%) و نگهدارنده (53%) تجويز شده كمتر از دوز مورد نياز توصيه شده در UPTODATE بوده در مقايسه با فرمول كينتيكي نيز 80% از موارد دوز تجويزي كمتر از مقدار محاسبه شده برحسب فرمول¬هاي كينتيكي بوده است. نتيجه¬گيري: دوزهاي لودينگ و نگهدارنده ونكومايسين در كمتر از 20% از موارد مطابق با دستورالعمل Uptodate بوده است و و براساس فرمول كينتيكي اكثر بيماران كمتر از حد لازم دوز دارو را مصرف كردند. كه باعث عدم كارآمدي كافي دارو و افزايش ريسك ايجاد مقاومت آنتي‌بيوتيكي مي‌شود. لذا با توجه به ارتباط ميان افزايش سطح خوني دارو و ميزان عوارض نشان داده شده در ديگر مطالعات مي¬توان نتيجه گرفت كه بهتر است به شكل دقيق¬تري نسبت به فرايند تجويز دارو نگاه شود و سطح سرمي دارو با استفاده از كيت‌هاي ٱزمايشگاهي به صورت مداوم مورد پايش قرار بگيرد.

167374

علوم پزشكي گيلان