بررسي نقش ميانجي حساسيت به طرد در ارتباط بين پذيرش بي قيد و شرط خود، تجربه مراقبت در كودكي با تصور از آينده در كودكان و نوجوانان كار

مشاوره گرايش مشاورهي مدرسه

2/17/2021 12:00:00 AM

يكي از معضلات جهاني و هشدار دهنده، پديده كودكان كار است و گسترش آن به حدي است كه جوامع توسعه يافته و در حال توسعه را به يك اندازه به خود مشغول كرده است. باتوجه به تبعات فردي و اجتماعي پديده كودكان كار اين پژوهش با هدف ارزيابي مدل ساختاري پذيرش بي‌ قيد و شرط خود، حساسيت به طرد، تصور از آينده و تجربه مراقبت در كودكي در كودكان كار انجام شد. پژوهش حاضر، از نوع همبستگي بود كه به روش مدل¬يابي معادلات ساختاري انجام شد. جامعه¬ي اين پژوهش شامل كودكان كار شهر يزد و اصفهان در سال 1399بود. از بين جامعه، نمونه اي با اندازه 160 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي پذيرش بي قيد و شرط چمبرلين و هاگا(2001)، حساسيت به طرد داوني و فلدمن(1996)، انتظار از آينده مك ويرتر(2008) و تجربه مراقبت در كودكي بيفولكو، براون و هريس(1994) پاسخ دادند. يافته¬ها نشان داد كه پذيرش بي قيد و شرط برتصور از آينده و بر حساسيت به طرد تأثير منفي و معنادار(05/0>P) داشت. مراقبت نامناسب در دوران‌‌كودكي با تصور از آينده رابطه منفي و معنادار و با حساسيت به طرد رابطه مثبت و معنادار داشت. همچنين حساسيت به طرد بر تصور از آينده تأثير منفي و معنادار(05/0>P)داشت. با توجه به اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت كه با بهبود مراقبت در كودكي و كاهش حساسيت به طرد، و كار كردن بر روي پذيرش بي قيد و شرط اين كودكان مي توان بر تصور از آينده آنان تأثير گذاشت و به بهبود زندگي كودكان كار كمك كرد.

167261

دانشگاه اردکان

رضاپور ياسر Rezapour Yasser